ne yollar yalnız yürünür
ne yaşam denen kargaşadan
yalnız başa yüz akıyla çıkılır
sevinç ve keder dolu ömür sürecinde
paylaşımlardır zorlukları kolaylaştıran
paylaşım ve de başarı için
Gel küçüğüm ağlama
Anan tarlada ya bağda
Nerdeyse akşam oldu, gelir
Sen oynamana bak yavrum
Sana dokunmaz toz-toprak
Hadi, istersen oyundaşı olayım
***Şiir ait olduğu şairin kimliği ve ses tonudur. Tanıdık bir kişiyi yüzünü görmeden,topluluk içinde sesinden tanımakla aynıdır
***Bir şaire ait olan şiir diğer şairin sözcük dağarcığına duygu, anlam, yorum yapısına uymaz. Bırakın sesi,insanların hapşırması,gülmesi bile kişiye özeldir, farklıdır. Tüm bunları istendik olarak aynen benzetmek olanaklıdır. Bu ise özel taklit yeteneği olan şovmenlerin işidir.Güldürmecedir,eğlencedir o kişi olmak demek değil, geçicidir. Şiirde bunun karşılığı kopya,kopyanın karşılığı hırsızlık,sahiplenme ve kalıcılıktır. Birisine ait elbiseyi bir başkasının üzerinde görmektir.
***Şairini bilmediğiniz bir şiir elinize geçtiğinde eğer şiirle ve şairlerle ilgili birikiminiz varsa bu şiirin hangi şaire ait olduğunu anlam, sözcük yapısı ve dize kurgusundan az-çok tahmin edersiniz. Bir deyimde olduğu gibi; 'Her yiğit yoğurt yer ama her yiğidin yoğurt yeyişi farklıdır.'
***Ben taklit edilen, ' gibi olmak istenen' bir şairim bundan gurur duyuyorum. Çünkü potansiyel olmanın ve örnek oluşturmanın üzücü bir yanı yoktur. Üzüntüm, kopyacılık ve hırsızlıktır. Potansiyel olmak, örnek alınmak, taklit edilmeye değer bulunmak sevindirirken, yolunmak, örtülmeye,yolu tıkanmaya, bilgi ve duygusal sömürülmeye üzülüyorum.
***Şiirlerimi bilenler, yüreğimin dilini tanıyanlar, ister şiir ister müzik olarak sunulsun beni rahatlıkla fark edeceklerdir.
***Yıllarını köylerde tüketen biri olarak gözüm kapalı gönlümü her şeyiyle açmışımdır topluma. Hiç bir sakınca görmeden, benimde örnek aldığım benden öncekiler olmuştur elbet. Ancak, onları önüme model koyup portrelerini çizer gibi kopyeleyip sayfalarıma aktarmamışımdır. Duyuşum, yazışım farklıdır, bu bir güç alma örneğidir asla aynı olmak değildir. Tümüyle aynı olmak veya ayak izini takip etmek kişiliği,ben olmayı ortadan kaldırır. Kendini işleme, duygularını yansıtma çabasında tüm yetilerini kullanmayı ilke edinen biri, bir başkası olamaz.Bir yaban gölge üstüme düşmüşse ben görünmez olurum.
Nereye gittimse çıktın karşıma,
Hey yoksulluk seni mirat kalasın.
Katık oldun ekmeğime, aşıma,
Hey yoksulluk seni termaş olasın.
Bıktım, vallah senin elinden bıktım,
Öylesi bir gündem ki, öylesi bir konu ki yazmaktan çok yutkunmam gerekecek. Bir yazıp on düşünmem, ne olur ne olmazları çotkaya (abaküs) vurmam gerekecek. Bazen 'susmak söylemekten beter işler' derler insanın içine. Deriz ya, sanırım alıcısına göre değişir sözel posta.
Efendin lafın birini koyup birini açacağız herhal.
Şu Yahudiler, İsrailliler, İsrail oğulları, bizimde adlarını peygamberimizle birlikte andığımız aynı saygı ve imanı gösterdiğimiz, Davutların, Yusufların, Yakupların ümmetleri. Hani bir dönemler yurtsuz kalanlar. Hani sonradan cebren ve hile ile ve tüm dünyanın sempatiyle bakıp okşayarak yurtlandırdığı melek maskeliler. Bir zamanlar kendi inancımızdan olanlara kaşı koruduklarımız kol-kanat gerdiklerimiz. Akraba inançlarından olanların fırında yakacak kadar el aman dedikleri (önceleri öfkeyle, nefretle anardım o eylemi ama yıllardır bu insanların yaptıklarından izlenimlerimi gözden geçirdiğimde acaba diyorum. Dedirttiler. Ve eminim tüm dünya, hakkı, hakikati, insanı, insanlığı, dürüstlüğü görmek isteyen tüm dünya “acaba” diyordur.) ve bizim, insanlık dışı bulduğumuz o eylemlerden çekip aldığımız, sahiplendiğimiz, fırınlardan (cehennemde yanmaktan) kurtarıp cennete taşıdığımız insan kardeşlerimiz. Yani şimdiki İsrailliler. Dünyanın bulaşkan, şirret topluluğu…
İşte tüm bunları düşünürken Arap kardeşlerimiz, dindaşlarımız yerleşiyor bu kez sözün üstüne. Kendileri koskoca okyanus, ortalarında bir adacık kolonisi elinden zar ağlayanlar. Tarihi bazı gerçekleri burada yinelemeyi ar ediyorum. Diğerleri için sözlenenlerden bunlar için söylenecek söz az değil ama… Bakın en büyük yutkunmayı burada yapmak zorundan kalıyorum öyle ki, diğerleri lüp’le geçerken bu “guurrt” diye oturuyor. Ben artık kaçırdım dostlar şu “Lüp”lerle “Guurrt” ları bilin ki sizlerin gerek duyduğunuz yerde ben de yapmışımdır. Onlar öyle, bunlar böyle peki bizimki ne?
Onlar öyle, bunlar böyle, peki bizimki ne? derken 'gurt' ile 'güm' birbirine karışıp derinlere yuvarlanıyor.
Derler ki, rahmetliler demişler ki, “anlayana sivrisinek saz, anlamayana davul-zurna az.
1- Emi, yen arhamdan
Müthiş bir yağmur ardından ağaçları, kayaları söküp götüren sel... Amca yeğen çaresiz, izlediler bir süre. Yeğen amcaya henek (şaka) olsun, eğlence olsun diye o meşhur dörtlüğünü tekrarladı.
**********felek senin elinnen
**********sahan s..çtı köfteler
**********o yar beni görence
**********hem oynar hem çifteler.
Memmet Gade, Kara Yollarıda işçi. Hergün yoğun ve yorucu çalışmasına karşın aşırı kiloludur. Adeta günden güne de kilo alıyormuş gibi gösteriyor. Arkadaşı,
'Yavu Memmet, yemene içmene birez tıgket et eceyip kilo alersin ha.'
'Yemeynen degil ki gekko (keke) , ben doğrı söylerim, Allah'da beni tavlandırer!
******gade:Kardeş, abi, arkadaş, dost.
*******yavu: Yahu nun yöresel söylemi
Erdemler yozlaşmış,duygular kayıp
Yok olmuş yargılar kayırga vakumunda
Sevgi alabora, aşk aşkın zamandan
Mertlik sandalı batık.
Dürüstlük beyinlerden vın…
bazen gökyüzü olsam diyorum
güneşi, ayı, yıldızları tutsam senin için
tenin gibi kucaklasam ak bulutları
veya bulut olsam
güneşten korusam zarif bedenini
yağmurları taşısam kuraklığına aşkın
Adam gibi adam denince
Sevilecek adam, seven adam dedikçe
Seni anımsarım
Sana yanarım dost.
Şefkat, merhamet
Adil, dürüst demokrat adam dedikçe,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!