Bir gün gidiyordular,gençler kıra içmeye,
Uğramıştı yolları,Şeyh Hasan Sezaiye,
Hasan Sezayi sordu-Evlat böyle nereye?
Yolunuz açık olsun,ne var sizin heybede?
Server Baba bir veli,yaşıyor İstanbul’da,
Yaşadığı günlerde, Maliye zor durumda,
Padişah onu duyar,ünü varır saraya,
Haber yollar Padişah,buyursunlar buraya.
Ramazan geliyor bak,irade göster,
Bırakmak istersen Devlet destekler,
Acı kendine bak,çocuklar ister,
Bırak kardeşim nolur,yakın iken.
Firavun ilahım,burda ben dedi,
İblis firavuna,evine geldi,
Kapıyı usulca,hemence çaldı,
Firavun içerden-Kim O dedi.
İnsanoğlu aciz günahkar amma,
Bazen merhametle gönül coşarda,
İnsan melek olur şeytan olmasa,
Nar’a girmez insan şeytan olmasa.
Her gün içer şarabı,korkmadan Allahımdan,
Olmuş beynamaz adı,bellidir suratından,
Dayanmış yaşı kırka,içer şarap durmadan,
Bırak kardeş şarabı,henüz yol yakın iken.
Hastane önünde bekler hastalar,
Derdine dermanı burda ararlar,
Usanmış bıkmışlar bakıp sorarlar,
Tabibler yaramı sarın ne olur.
Şehid yavrum Mehmet seni özledim
Kabrinin başına çöktüm ağladım
Geleceksin diye yolun gözledim
Gittiğin yollara baktım ağladım
Ağardı saçlarım döndü beyaza,
Yaz gününde günüm döndü ayaza,
Adım çıktı artık beş parasıza,
Hep geçti yıllarım acıyla benim.
Ne kadar çok severdin annem beni,
Sen gittin gideli bak neler oldu,
Gözyaşımı silerdin pak mendil gibi,
Sen gittim gideli güllerim soldu.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!