Makamat-ı Aşk Şiiri - Murat Avcı Ozan

‎MAKAMÂT-I AŞK

​Hüseyni açıldı hicran perdesi
Hüzzam'dan hüznüne Segah'la koştum
Dügah dudakların Mahur busesi
Tenimi yakınca Rast'la buluştum

​Bıkınca dosttaki etvarı nazdan
Nigare besteyi yaptım mecazdan
İsfahandan girip çıktım Hicaz'dan
Efkarın evcinden vuslata koştum

​Saba seherinde ömrüm bîçâre
Gülizar odunda düştüm bu nâre
Hicranlar içinde gönlüm bin pare
Bayati derdiyle yandım tutuştum

​Muhayyerkürdi’den eser bir rüzgar
Hicazkar bakışla gönlüm bahtiyar
Sultaniyegah’ta biter intizar
Bestenigar ile sırra karıştım

​Nihavend akşamın renginde kaldım
Suzinak dertlerden bir nefes aldım
Buselik tadında hayale daldım
Ferahnak müjdeli sese kavuştum

​Kürdilihicazkar târında ömrüm
Kürdi sevdasıyla yoruldu gönlüm
Uşşak makamında solunca gülüm
Ezelî bir ahla gurbete düştüm

​Şehnaz meclisinden aldım bu ahı
Neva’da unuttum ben bu günahı
Tahir’le görünce nurlu sabahı
Acemaşiran’la hayre ulaştım

​Hisar’dan seyrettim mazlum halimi
Zavil’de kaybettim ben eşgalimi
Nikriz'e anlattım arzuhalimi
Nevabuselik’le menzile koştum

​Şedaraban düştü aşkın narına
Karcığar dayanmaz gönül zarına
Şevkefza bağının gül baharına
Ferahfeza dolan neşeyle coştum

​Neveser seslenir eski bir dilden
Suzidil ah eder kopunca gülden
Arazbar hışmıyla geçip bu yoldan
Yegah’ta nihayet öze yaraştım

​Neyin nefesiyle yaktım özümü
Klarnet deminde boğdum sözümü
Bendir duruşunda yumdum gözümü
Kalbin vuruşunda zâra alıştım

​Elimde istedim yarin elini
Mekanım eyledim tambur telini
Ud’un lisanında, keman dilini
Öğrenip Kanun'la nâra karıştım

Murat Ozan Avcı
‎