Hicran Çiçekleri Şiiri - Yücel Özkü

HİCRAN ÇİÇEKLERİ
Çölde kaktüs oldum susuz yıllara,
Derede hüzün diye akar yüreğim.
Bir kor düşmüş şu garip bağrıma,
Geceye yaslanır solgun yüreğim.

Rüzgârın elinde savrulan yaprak,
Ben oldum ömrümün hazan yerinde.
Bir yalnızlık türküsü büyür içimde,
Sessizlik konuşur gönül derinimde.

Ay vurur içimin kırık sularına,
Hatıran ince bir sızı gibi iner.
Gözlerimde biriken mahzun akşamlar,
Adını anınca yeniden sızlar.

Ne bahar uğrar artık bu gönlüme,
Ne güller açılır eski yerinde.
Ben hâlâ seni bir sır gibi saklarım,
Hicran çiçekler açar kalbin derininde.

Yücel ÖZKÜ
05 Mayıs 2026/07:09