Hezeyan Şiiri - Salih Karaaslan

biliyor musun
seninle konuştuğumu görmüş onlar
bir hayalmişsin aslında
doğru mu söylüyor doktorlar?
bir boşluğa konuşuyormuşum
her sabah ben dürtükleyip
uyandırıyormuşum kendimi
sesini de taklit edip;
salihciğim kalk artık diyormuşum
bir de, sen diye yastığa sarılıyormuşum
hani sevdiğin yemekten
sana ayırıyordum ya !
gözlerimi kapatıp kendim yiyormuşum
boşunaymış seni yazmaktan korktuğum
bilmesin diye dünya

kalemler yılan
kağıtlar çıyan
hepsi hayalmiş
hepsi hezeyan