Heybetli Dev Şiiri - Kasım Kobakçı

Kök saldın toprağa asırlar evvel,
Yüksel heybetli dev, göklere uzan,
Gördün her vakit şanlı devirleri,
Kök saldın toprağa asırlar evvel,
Yüksel heybetli dev, hiç sarsılmadan.
*
Diner fırtınalar, susar her rüzgar,
Sema şahit olur, dalların varken,
Yıkamaz devleri sert bir boran,
Saklanamaz mazi pek çok yoldan,
Bilecek ahali, bu gövdenin devrilmeyeceğini.
*
Kırılmış bulunsa dahi dallar zamanla,
Bitmez gönüllerde bu hürmet,
Daima canlı kalacak o damarlar,
Kadim çağlarda nice gürseler,
Savursa dahi tozlarını koca ağaçlar.
*
Dayandın her dönem kaya sertliğine,
Doğrul koca gövde, düşünden sıyrıl,
Gözledin ahaliyi, bilge erenleri,
Dayandın her dönem kaya sertliğine,
Doğrul koca gövde, eğilme fırtınaya.
*
Geçer kara kışlar, gelir baharlar,
Toprak hayat bulur, özünle coşup,
Tüketemez devleri, dondurucu soğuklar,
Anlatılamaz destan türlü lisan ile,
Duyacak kuşaklar, bu sesin kesilmeyeceğini.
*
Nice asır, üç vakit, beş dönem geçse,
Işır yıldız vatanın ufkunda,
Her kim tutacaksa sancağı yeni elden,
Önderlik yapılır her dem, Türk yurdunda,
Uzak diyarlardan baksan dahi, çağrı var maziden.