Bir ömrü sermaye bildim yoluna,
Tek sebebim sensin,ciğerimi sızlatan.
Köle diye sundum boynumu koluna,
Geriye ne kaldı senden bir yalan?
Alçaldım uğruna, eğildi başım,
Değse de değmese de o tatlı söze,
Her gün zehir oldu ekmeğim aşım,
Kaç kez kırıldım kendi ruhumun aynasına?
Hiçbir şeyin olmamışım meğer,
Bir hiç uğruna tüketmişim ömrü.
Gözlerinde bir damla edemezmişim değer,
Bunu bana en son bıraktığın acı öğretti.
Şimdi bomboş ellerim, dökülmüş yola gururum,
Değse de değmese de çektiğim bu kahır...
Bir ömür adadığım o inançlı duruşum,
Meğer etmemiş gözünde bir damla zehir kadar hatır.
Sadece sevdim; hesapsız, kitapsız, delice.
Ezdin, kırdın, unuttun bıraktığın enkazı yarına,
Her kahrınla büyüttüm içimdeki sessiz geceyi gizlice.
Namert miydi kalbim, bu neyin kahrı?
Ezdin gururumu, yıktın her yanı.
Gör nasıl üzdün de, bıraktın ahı,
Sensizlik sardı yine dört bir yanı.
Bir şeyin değilmişim, anladım geç de,
Her kahrınla sevdim, bu nasıl çile?
Değse de değmese de çektiğim hece,
Adını sayıkladım sessiz geceye.
Kayıt Tarihi : 23.08.2026 23:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!