Herdem Ankara Şiirleri - Şair Herdem Ankara

Hep bir geç kalınmışlıktan bahseder yazanlar
Oysa ne geç kalınmıştır zamana
Ne de erken gelmiştir insan zamana
Geceye hüzün kokan mısralar eklerken

Sonra o vakti sorgularlar dost meclisinde

Kuytu yalnızlıklarıma çekiliyorum
Ne kalp doğru söyleyen bir dost
Ne de duygularım yaren yalnızlık yollarında
Kapatıyorum ruhumda karanlık sahneleri
Çekiliyorum o masum yalnızlığıma
HERDEM

Lanetli Doğmuşum

Nereye elimi uzatsan
Elim değil kolum kuruyor
Kime yardımcı olsam
Yüküm on kat artıyor

İzlerin Sebebi

Ben aşık olmadım aşk acıdır sevdim sadece
Kendimce bir ağacın dallarını sevdiği
Dalların yapraklarını sevdiği gibi sevdim
Sevdiklerim de tek etti sonbaharda yaprakların dalları terk ettiği gibi

kabuğuma seyahate çıkıyorum! ..
uzunca düşündüm
düşünmek suç olsa da
yapamadıklarımla yargılansam da
hafifletilmiş sebeplerim olsa da
kabuğuma seyahate çıkıyorum

İstiyorsan

Denizleri seviyorsan, dalgaları da seveceksin
Uçmayı seviyorsan, düşmeyi de bileceksin
Korkarak yaşıyorsan, yalnızca hayatı seyredersin
Ve sen

Kadınlar

Esmer,sarışın,kumral belki zenci
Ne dili fark eder ne rengi
Hepsi tabiat gibi şefkatli
Kadınlar

İMGELER

Hep duygunun imgelerle kaleme alınmasını yazdı yazarlar
Kimi prangalar vurdu yalnız kalbine
Gözlerini kapatıp boğazın esintisini yazdı
Usta yazarların derdiydi duyguları

İmreniyorum o çam ağacına
Her mevsim yemyeşil
Ne sonbahar etkiler
Ne acıların karşısında devrilir
İğne yaprakları onu asil yaparmış meğer...
HERDEM

İNTİHAR

Nasılda alışmışsın yokluğuma
Oysa ben sensiz yaşayamam
Ölürüm derdin ya
İşte ben