İstiyorsan
Denizleri seviyorsan, dalgaları da seveceksin
Uçmayı seviyorsan, düşmeyi de bileceksin
Korkarak yaşıyorsan, yalnızca hayatı seyredersin
Ve sen
Kadınlar
Esmer,sarışın,kumral belki zenci
Ne dili fark eder ne rengi
Hepsi tabiat gibi şefkatli
Kadınlar
Kalleş İnsanlar
Kalleş insanlar vurdum duymaz
Hatır gönül de neymiş be kardeşim
Nankör dedikleri kedi bile onlardan dost kalmış
Kalleş bu insanlar be kardeşim...
Kalbime Çizdim
Araya engeller girse de
Bir kez olusun sesini duyamasam da
Aşık olduğumu rahatça haykıramasam da
Şundan emin ol
Kal Bu Şehirde
Gidiyorsun
Bilmiyorsun sensiz ne kadar öksüz kaldığımı..
En acısı da
Bir daha ne zaman
Kendim(d) e
Bugün kendimde kayboldum
Ne derdim kalmıştı ne hüznüm
Yağmur benim yerime ağlıyor rüzgar benim yerime esiyordu
bizim yüreklerimiz bir gecede söküldü yerlerinden
sonra tanrı katında tek yürek olduk
ve
gönül nikahımız kıyıldı
ellerimizde yüzüklerimiz olmasa bile
yürek künyelerimize adlarımız kazındı
Kırgınım ama sana değil! ..
Seni ben bilen yüreğime
Elmanın diğer yarısına
Şarkılardaki ezgiye
Nağmeye güfteye
Gözlerindeki bana
Kalemim Kırık
Kalemim kırık bu gece
Aynı gönlüm gibi yaralı
Mısralara küsmüş
İfade edemiyor duygularını
Kuytu yalnızlıklarıma çekiliyorum
Ne kalp doğru söyleyen bir dost
Ne de duygularım yaren yalnızlık yollarında
Kapatıyorum ruhumda karanlık sahneleri
Çekiliyorum o masum yalnızlığıma
HERDEM
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!