ELVEDA DEMEDİM
Bir haykırışımdı yazdıklarım
Küsmek nedir bilmedim
Ben insana değer verdim
Gördüklerimi yazdım
Engel
Engel uzvun olmaması mı
Yoksa sağlıklı olup da aklı kullanmamak mı
Bir kanadım kırık deriz
Uzakta olan bir sevdiğimizi düşündüğümüzde
Gerçek
Yine yalnızlığın korkusu sardı bedenimi
Sevdiğimden eminim ama
Tanıyamıyorum kendimi
Bu ben miyim yoksa bendeki sen mi
Çırağın gözdesiydi FIRINCI
Saatlerce çalışmanın yorgunluklarıyla
Ruhunun dizginlerini serbest bırakmış
Çocuklaşmıştı BEYAZ ADAM
Şair bu ismi uygun görmüştü fırıncıya
Fazla hayatların eksik insanlarıyız
Ne bir fazla ne bir eksiktir alnımıza yazılanı yaşarız
Oysa
Hırslarımızın mahkumu evlatlarımızın kölesi olmuşuz
Bizler hayatlarımızı adamışız onların uğruna
Belli belirsiz iç çekmelerimiz de bundan
Farklı Dünyalar
Farklı bir dünyaya götürür yazdıklarım
Ben kimsesizler ülkesi derim
Sen yalnızlık koymuşsundur adını
Farklı dünyalardan bahseder her biri
Yürek kıvranmalarıdır yazılanlar hayattır
Farklı olmak dümdüz bir hayat yaşamak mı?
Yaşadığın hayatı olduğu gii yalın anlamak mı?
Bu kez değişik yaşayalım
Yarınları umutla beklemek
Ya da giden güne hayflanmak yerine
Suyu akışına bırakalım tıpkı çocukluğumuzdaki gibi
Kısa Cümleler
Artık kısa cümleler kuruyorum
Çünkü insanların tanımasını
Beni anlamasını istemiyorum
Merhaba
Merhaba demek geldi içimden
Selamı sabahı esirger olduk
Bizi bizden başkası yıkamaz dediler
Şiir mikserine attım harfleri
Bir kalıba döksün sözlerin
İlk kalıp yalnızlık oldu
İkincisi Özlemler
Üçüncü kalıpta hasreti içindi
Son sözünde al beni yanına tez zamanda oldu
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!