Merhaba
Merhaba demek geldi içimden
Selamı sabahı esirger olduk
Bizi bizden başkası yıkamaz dediler
Şiir mikserine attım harfleri
Bir kalıba döksün sözlerin
İlk kalıp yalnızlık oldu
İkincisi Özlemler
Üçüncü kalıpta hasreti içindi
Son sözünde al beni yanına tez zamanda oldu
Nasıl Bir İllet! ...
Nasıl bir illetsin, nesin ki sen
Çok bilinmeyenli bir denklemsin belki de
UNUTTURDUN….
Sevmeyi, sevilmeyi,
Nazlı bir uykuya bıraktım ninni dinler gibi tebessümlü
Kıyıda kayıklar beşik geceye doğan ay bebek sanki
O ağlayan halinden eser yok bir çırpıda bitirmiş kendindeki beni
Yakamoz ışıltısı aya dost
Gün geceye dönerken bıraktım seni
İyi bak kendine
NEYDİK BİZ
Kim bilebilirdi ki
Aşk çağlayanında da su kalmayacağını
İki ayrı dünya mıydık biz
Yoksa iki ayrı alışkanlık mı?
Öyle dolmuş ki bu yürek
Kelimeleri konuşmak kar etmiyor
Söylenen sözlerin de bir anlamı yok
İncinen yağmurun sesinde hissedersin
Bütün sözlerin ne anlama geldiğini
Neylersin
Ne oldu bana diyorum
Ne oldu bana diyorum
Mısraların altında eziliyorum sanki
Her suskunluğumda yazmaktan kaçıyorum
Sonra bir rüzgar içime içime esiyor
ÖMRÜNCE SEV BENİ
Karanlık bir dünya yarattın bana
Hasreti hep kardeş zannettin bana
Kalbinde bir zindan yarattın bana
Ölüm arzusu
Ağır aksak yazmak ister kalem
Bilinen sona gelindiğinde
Telaşı yoktur artık dertleşir kağıtla
Duygularını
Ölümün Sessizliği
Naftalinli resimleri çıkarıyorum artık sandıklardan
Bakıyorum geçmişe
Gençliğin haylazlığı var kırık resimlerde
Naftalinli resimleri çıkarıyorum sandıklardan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!