NUR-U AYN
Dualarımda sen varsın
Hayallerimde sen
Hasretimin anlamı sensin
Leb-i derya sevdiğim
NEYDİK BİZ
Kim bilebilirdi ki
Aşk çağlayanında da su kalmayacağını
İki ayrı dünya mıydık biz
Yoksa iki ayrı alışkanlık mı?
Öyle dolmuş ki bu yürek
Kelimeleri konuşmak kar etmiyor
Söylenen sözlerin de bir anlamı yok
İncinen yağmurun sesinde hissedersin
Bütün sözlerin ne anlama geldiğini
Neylersin
Ne oldu bana diyorum
Ne oldu bana diyorum
Mısraların altında eziliyorum sanki
Her suskunluğumda yazmaktan kaçıyorum
Sonra bir rüzgar içime içime esiyor
Nasıl Bir İllet! ...
Nasıl bir illetsin, nesin ki sen
Çok bilinmeyenli bir denklemsin belki de
UNUTTURDUN….
Sevmeyi, sevilmeyi,
Nazlı bir uykuya bıraktım ninni dinler gibi tebessümlü
Kıyıda kayıklar beşik geceye doğan ay bebek sanki
O ağlayan halinden eser yok bir çırpıda bitirmiş kendindeki beni
Yakamoz ışıltısı aya dost
Gün geceye dönerken bıraktım seni
İyi bak kendine
Ölüm arzusu
Ağır aksak yazmak ister kalem
Bilinen sona gelindiğinde
Telaşı yoktur artık dertleşir kağıtla
Duygularını
Ölümün Sessizliği
Naftalinli resimleri çıkarıyorum artık sandıklardan
Bakıyorum geçmişe
Gençliğin haylazlığı var kırık resimlerde
Naftalinli resimleri çıkarıyorum sandıklardan
Öğrenilmiş Çaresizlik
Koca, koca makinelerin kurduğu dar sokaklarda
Yüksek minarelerin ağırlığı var üzerimde
Ben susmayı yeğledikçe
Hayat geliyor, geliyor üzerime sinsice
O günlerden bu günlere getirebildiğim
Hayal dünyam
O yıllarda annem elime kalem verirdi
Oyalanayım da sessizce onu meşgul etmeyim diye
Sonra hadi güneş, ağaç, ev çiz derdi
Öyle bir şey çıkardı ki ortaya
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!