Herdem Ankara Şiirleri - Şair Herdem Ankara

Gömeceğim

Her anı korkuyla yaşamaktan
Direnmeyeceğim artık
İnsanların tavırları karşısında durmaktan
Hatalarımı, Günahlarımı sorgulamaktan

GÖNLÜME YAZDIM

Yalnızlığıma bir ortak aradım
Ben bu canı yoluna adadım
Hasreti özlemi çaresiz bende yaşadım
Ben seni kağıda değil gönlüme yazdım

Gitme

Gidişlerinde kan damlar yüreğime
Sevdalar sarar yalnızlık korkularıyla
Geceler uyku haram gözlerime
Gitme

GİZEMLİ GÜNLER

Şimdi ne yapmak istiyorum biliyor musun?
Her şeyden ve herkes den kaçmak
Kimsenin tanımadığı kimseyi tanımadığım bir yerde
Seninle olmak

Varsın bana geri kafalı desinler
Varsın değişmesin desinler;
O kadar değişen şeyin arasında
İnsanca yaşamaya çalışıyorum ki
Dejenere olan bedenler yozlaşan düşünceleri gördükçe
İnsanları okudukça

Gidenler dönebilseydi geri
Tekrar aynı yerden başlayabilir miydi?
Mangalda kül bırakmadığı gibi
Yakabilir miydi? Sevgi ateşini
Nokta dedikten sonra
Satır başı yapmak gerekir derlerdi ya

Kalemim Hançer Olsun

Ferhat gibi dağları delmek mi sevmek
Şirin gibi çekip gitmek mi
Sevmek kolay mı öyle
Emek istemez mi

Çizgi

Kaderime bir çizgi çizdim
Sonu yok bu çizginin
Dertlerimi içimde gizledim
Dermanı yok bu derdimin

İstemiyorum

Dertli gecelerimde
Sabahlara kadar seni düşünüyorum
Beni istemediğini söylediğinde
Bir kez değil bin kez öldürmüştün beni

Kara Toprak

Köhnedir yalnızlıklar ölüm kokar
Vicdan hep haksız ilan eder seni
Bitiktir sevdalar
Karanlık duygular kaplar