Herdem Ankara Şiirleri - Şair Herdem Ankara

Edebi bir yaklaşımdır yazarken kahramana isim vermek
O Halil Sezai derdi
Bense fırıncı koymuştum kahramanınım ismini
Unvan yaşlı kurda pekte yakışıyordu
Bu yüzden hep çırak kaldım belki
Sevdama

Fırtına Değil Artık Kasırga

Yürekten dökülüyor sözcükler
Bir buruk, bir neşeli
Bir telaşı anlatıyor kelimeler
Yaşanılan yılların nafile kayboluşu sanki

Duyguların İsyanındayım

Soğuk iliklerime işlemiş duygularım ısıtmıyor beni
Benlikli günlerin bensiz yarınları bölüyor hayalleri
Ben, ben, ben
Ne soğuk uyandırıyor duygularımı

Herkes gibi bende bir kez doğdum,
Farkım her gidişte bin kez devrildim
Son gidişinde hiç yapmadığımı yaptım
Yüreğimi söküp avucuna bıraktım
Bin kez sevdim ama ben yüreğimden hiç vazgeçmemiştim
HERDEM

Dostları ardımda bırakarak son sayfayı açıyorum
Beyaz bir gelin edasıyla açılsın istiyorum
Ömrün sonbaharı, son demi artık
Gözlerimde buğulu çiğ taneciği düştüğünde anladım

Irmak olup coşkuyla akmak istiyor sözcüklerim

Dost Sesi

Yorumlamak mı?
Yoksa mısralarda kaybolmak mı?
Kendinden geçerek
Hayallerdeki gerçeği hissetmek mi?

Ç ırak sakin kendi halinde yaşamak istiyordu duygularını
A şkını, sevda kokan aşk şiirlerindeydi aklı
Y apması gereken onca işe rağmen
L ümpen dünyalardan kurtulamıyor
A yrılıklarını prangaya vurulmuş mahkum gibi anlatıyordu
K adını hayal ediyordu uzun saçlarını

Çöker duygularım ağırlığıyla gri bulutlar gibi doludur
İçini dökmek ister adı çiseleme olur rüzgar esince
Artık ne gri yazmak ister yürek ne kara
Son demde hep sarı sıcaktır hayaller
Gerçekcidir yalnızken düşünceler
Ne kırmızıdır ateş gibi ne gridir ortada kalmışcasına

Ben seni hiç görmeden sevdim

Ne sesini duydum tıkırtılardan başka
Ne bir anlık duruşlarını bildim
Özgürlüğün hasretinde yaşadım yıllarca
Ben seni hiç görmeden sevdim yüreğim

Beyaz Meleğim

Acemiliğimin sebebi sensin
Benim hiç meleğim olmadı ki
Ne diyeceğimi, nasıl davranacağımı
Bilemiyorum