Her Şey Tez Geçer Şiiri - Kasım Kobakçı

Rüzgâr eser, hiddet ile gecede,
Geçen anlar erir, her şey tez geçer.
Sırlar dökülür, her sessiz hecede,
Geçen anlar erir, her şey tez geçer.
*
Aklın durağında, izler dolaşır,
Her yüzde, keder sızısını taşır,
Kader ağlarını örer, ulaşır,
Geçen anlar erir, her şey tez geçer.
*
Issız durakta, yakalardı treni,
Gören olmazdı, içte gizli seni,
Duyan yoktur, ruhta sessiz sireni,
Geçen anlar erir, her şey tez geçer.
*
Yalan rüyalara, daldıkça insan,
Sanır ki gerçektir, her anı nisan,
Çıkar ortaya, o en gizli lisan,
Geçen anlar erir, her şey tez geçer.
*
Nice yiğit erler, geçer dereden,
Sözü sorsan, esen serin yellerden,
Ayrılık derdidir, kalır geriden,
Geçen anlar erir, her şey tez geçer.
*
Çaresiz kalınca, her fani darda,
Dert katar üstüne, yeniden kor da,
Adalet yitiktir, gezdiğin yarda,
Geçen anlar erir, her şey tez geçer.
*
Geceye karışır, gözlerin rengi,
Kurulur anısız, yarının çengi,
Hiç kimse de, sormaz aramaz dengi,
Geçen anlar erir, her şey tez geçer.
*
Düşünce sokağı, karanlık, ıssız,
Her seda uzaktan, her ışık cılız,
Sanki donar kalır, gökteki yıldız,
Geçen anlar erir, her şey tez geçer.
*
Ezelden yazılan, alnına çıkar,
Dertlerin ırmağı, derine akar,
Herkes acısıyla, içinden sakar,
Geçen anlar erir, her şey tez geçer.