Bayramlar geldi, benim günüm de yok
Gidecek ev, pusulam, yönüm de yok
Yarınım mechul,zaten dünüm de yok
Seyredip uzaktan baktım ben her gün.
Gözümün önünde neşeli yüzler,
Beni görmeden geçen hep o gözler,
İçimi kavuran buz gibi sözler,
Altında çaresiz çöktüm ben her gün.
Neresiydi yerim hiç bilemedim
Bir yuvanın sahibi olamadım
Mutluluk kapısını çalamadım
Kendi gurbetimi çektim ben her gün
Gönlümüm bahçesinde her dem şendin
Şu aklımı başımdan alan sendin
Bu dünya yükünü hafif mi sandın
Hüznü şiirlere döktüm ben her gün
Ömrüme bir neşe katamadım da
Gecelerce rahat yatamadım da
Bırakıp gideni tutamadım da
Kalabalıklarda tektim ben her gün.
Kayıt Tarihi : 4.06.2026 22:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!