Hepsi Bir Yalan Gibi Şiiri - Kasım Kobakçı

Belki bir gün anlarsın, neden kaçarım sahnelerden.
Bilir misin nerdeyim, hep yalanı dinlediğin yerden.
Hep, o yapmacık sözlerin açıldığı ilk perdeden.
*
Derin bir aldanmanın, tam ortasındayım şimdi!
Çevreme bakıyorum da, o maskeler her yerdeydi!
Ve her şey aynı duruyor, o kurgu hiç bitmedi!
*
Dolapta asılı duran, o yapmacık sözlerin.
Yerlere saçılmış olan, o sahte resimlerin.
Her maskenin altında, gizlenen o gözlerin.
*
Hepsi bıraktığın gibi, buradaki sahnesinde.
Sanki her biri, yeniden rol bulmak peşinde.
Sanki benim gelişim, yeni bir rolün peşinde!
*
Hatta birazdan sen de, içeri girip güleceksin.
Öylesine yapmacık bir yalanı süreceksin.
Sanki daha dün akşamki oyunu bileceksin.
*
Ağlamıyorum artık, yalanı da görmüyorum.
Titremeyecek sesim, yalanı hiç bilmiyorum.
Sayfa sayfa çevirsem de, oyunu kurmuyorum.
Gözyaşımı akıtmam, o yapmacık sözlerine!
*
Belki bir gün ansızın, o sahte rolü yapmam.
Düzeltmeyecekse halimi, aynaya da bakmam!
Saçımı tarayıp da, kurguyla da hiç yatmam.
Karşımda sen varmış gibi, bitirdim ben tiyatroyu.
*
Ne kadar yapmacık gelse, söylediğin "Seni severim."
Ne kadar soğuk ve donuk, hep yalanı seçerim.
Söylemeyecek sesim, yalanı da geçerim.
*
Biliyorum çünkü ben, bu oyunu biliyorum!
Artık o yapmacıklığı, kendim de görüyorum!
*
Her zaman bozuk bir plak gibi, başa sararken.
O yalanı dinliyorum, şarkıyı ararken.
Şehrin sokaklarında, yapmacık dururken.
*
Evimizin o yalan, o çocuksu bakışıyla.
Sürdürdüğümüz o dans ve yalanın akışıyla.
Unutamıyorum ki ben, bu yapmacık kurguyla!
*
Şimdi biliyorum, o elleri tutmayacağım.
"Sarılmam sana artık" diyerek, susacağım!
O yapmacık hisleri, bir kenara atacağım.
*
Koklamayacak burnum, o sahte kokunu.
Çekmeyeceğim içime, o yapmacık dokunu!
*
Belki bir gün hissedersin, sahteliğin o yükünü.
Şayet buralara yolun düşerse, gör bu son günü!
Belki bir arabanın camından, bak gör hüzününü.
*
Dalar gözlerin belki, o sahteliğin içine.
Hiç tutamazsın gözyaşını, yapmacık derdine!
Boynunu büker gibi, pusarsın hep kederine!
*
Belki bir an gelir de, nefret edersin kendinden.
Aklına gelen, senin o yapmacık işinden.
"Beni terk etmeseydin", bir yalanın peşinden!
*
Belki bir gün, pişmanlık duyarsın bu halden.
Ağlarsın değil mi o zaman, bu sahte hayalden?
Artık geç oldu ama, git o yalan mahalden...
*
Hepsi bir yalan gibi, tüm yapmacık bakışlar!