hiç uyanmak istemediğim o rüya;
çorak gönlüme konan
ve tozunu bırakan birkaç kelebek...
önce böyle düştün aklıma.
bir elinde şefkat
diğerinde o eski, o tanışık vaatler.
hayalinle avunmayı
bir marifet sanmıştım o zamanlar.
şimdi ise genzimi yakan bir çığlıksın
seslensem duyulmaz, sussam geçmez.
bak, yine akşamın o gri rengi çöktü...
şimdi söyle;
hangi kuytu kabul eder
bu sahipsiz sağanaklarımı?
yüreğim kavrulurken
buz kesiyor ellerim.
sen benden çok uzaktasın,
ben ise baharı hiç giymedim.
Kayıt Tarihi : 1.08.2015 14:28:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
TÜM YORUMLAR (5)