Hebâ Şiiri - Aykut Kınay

Şu evrenin sis perdesi
Çöktü düşler mektebine
Kırk sırada kırk öğrenci
Şaştı kaldı bu sebebe

Kara tahta koştu geldi
Var üstünde kısa yazı
Hoca ona parmak bastı
Su fışkırdı en derinden

Çağlar aktı sır boyunca
Yüzme bilsen de ne çare
Baktık kelâm sandal oldu
Dar tünelden geçtik işte

Yeni güne doğdu güneş
Bir kapının eşiğinde
Kendimizi bulduk sandık
İlk cevherdi harf içinde