Haz Patlaması Şiiri - Ali Fırat Dicle

HAZ PATLAMASI

Sarı şimşek saçların bağrımda yangın,
Tenimde fırtınalı,
Çılgın bir nehir.
Dokunsan
Eriyecek etim kemiğimde,
Dokunmasan...
Bir alev saracak bütün bedenimi.

Ilık bir ter yayılıyor teninden,
Kuytu,
Yasak bir arzunun kokusu...
Geceye sarılmış koyu tutkular.

Bir gülüyorsun,
Bütün utançlar çözülüyor tek tek,
Sıcak nefesinde.
Kim bilir kaç beden
Eridi durdu koynunda,
Kaç sevdalı
Yitirdi kendini senin derinliğinde.

Kaç gece düştü hazzın kucağına,
Sessizce,
Kendini kaybetmişçesine...
Ben onların hırsıyla,
Onların doymazlığıyla seni,
Korkusuz,
Sınırsız,
İnadına arzuladım.

Yine teslim ederim kendimi
O dik kavislerine,
Her dokunuşta tetikte,
Karanlığın koynunda uzun,
Sıcak bir gece.

Geride tutsak kalmış,
Bastırılmış gençliğim,
Önümde haz patlaması,
Uçsuz bucaksız bir ihtiras...