Hayrul Şen Şiirleri - Şair Hayrul Şen

Kavganın bittiği ıssız sokakta
Bir sarhoşun işi ne?
Dönüyor dünyanın etrafında dünya
İnsan için...
Evren bir sırrı saklar kendi kadehinde,
Bakmaz milyarlarca göz.

Sokakların sana anlatacağı çok şey var
Hani nerde arkadaşların
Nerede Kardaşın
Belki bu sokakta düştü yoldaşın
Şurada düştü bir yangın içine
Sokakların sana anlatacağı çok şey var

Gerçek hiçbir şeye yakın değildi.
Herkesin hikayesine benzese de
Hiçbir hikayede hissetmediğini hissettin
Çünkü yaşadın.
Başkasının intiharı seni öldürmez.
Sonunda anladın.

Ay gökyüzünden korkarak çekildi,
Yeni bir gün doğuncaya dek
Şikâyet döküldü arzu halimden,
Elinde tetiği tuttu karanlık
Artık düşlerim gerçeğinden evladır
Unuttuğum suçsuz bir mahkûmiyet,

Vazgeçenlerin kılıcından sakın
Gündüz ve gecenin ayrımında
Görünmez olurken bedenler
Ruhlar sokaklara dağıldığında
Gecenin insanından sakın

Sana anlatmak seni
Ölümler yetmez
Anlamadın sen hiç beni
Sussam beni anlar mısın?

Saçında gönlüm delice

Kaldırımlarla konuşurken damlalar
Karanlığa ağlarken zindan pencereleri
Zindana hükümlü geceleri
Doldurmuşken çıldıran insanlar
Sustum

Varla yok arasında
Bahtımın karasında
İnsanlar arasındayım

Kaldırım ortasında
Kaldım tam ortasında

Hangi ağacın yaprağıydın,
Hangi rüzgâra direnemedin?
Ölümüne inanmamıştım
Bir daha hiç gelmedin

Bu isyan ne bir sokak arkası protest isyanıdır;

Koştum kavgalara karıştım
Sustum yalnızlığa alıştım
Bunları hiç ummamıştım
Anlayamadım

Yandım dalgalara karıştım