Hayrul Şen Şiirleri - Şair Hayrul Şen

Dünyaya geleli şu insanoğlu
Yapan da, yakıp yıkan da oldu
En parlak yıldız bile kayboldu
Arasında zifiri karanlıkların

Yıkarım asla yıkılmam sanma

Uçurumsa uçurum.
Korkan kim?
Ne bir borcum
Ne protestolu senedim
Sustular diye
Şairlere öfkelendiğim kadar

Parçalara bakarak anlamlar arar
Gözlerim küçüldükçe yansır
Koca gözleriyle bir çocuk resminde
Bir bütüne anlam verecek kadar
Oysa bir bütünü büsbütün parçalayan
Hayata tutkunum en asi parçam kadar.

Geceye düşen ıslıklardan
Bir veda yaptım
Sana gönderdim.

Uzaklardan çok uzaklardan
Özlemler yükledim

Benim gülüm soldu senin açtı mı?
Dertler beni buldu seni geçti mi
Anan baban sana bir eş seçti mi
Sorsam kara sevdam sana ne oldu

Seni de vurur mu ansızın keder

Çünkü onlar dünyayı değiştirdiğini sanarak
Cehennemi dünyaya taşırlar
Kibar fakat sinsidirler
Değişmek adında bir din yaratıp
Durağanlığın güzelliğinden kaçınırlar
Onlar süslü karıncalardır caddeleri dolduran

Bir kara sevdaya tutuk dediler
Aklını kaybetmiş yitik dediler
Bir fırtına vurmuş batık dediler
Sen bilmezsin bilemezsin yar

Deli diye çağırıyorlar beni

Karlar yağar ince ince
Yollar havzadan geçince,
Gurbet üstüne çökünce,
Sen hep kendine küstün.

Dertler gönlüne inince,

Önce sevgi sözcükleri yitirdi anlamını
Sonra kayboldu şiirlerde kelimeler
Sonra hasrete dair sözcükler gitti lisanımdan
Sonra özlem de gitti hece hece
Konuşurken dalgalar ayla
Kayboldu ay ansızın bir gece

Sevmekse sevmek
Yaşamaksa ağır aksak
Sevdadandır Aselya
İnanmadığımız tüm fikirlerden
Hayata tutunmaya çalıştıysak
Şiiri unutup