baharın harı düştü yüreğime
Bah ki hardan çıkmasın özlemim
Bah ki vahlarımın sesi delmesin yaryüzünü
Ertelenmiş buluşmaların şafağındayım
Saklı kalmış sessizlik dile geliyor
Ruhumuu sarmayalayan s’ancıların kuraldışılığına aykırı sözler dizdim.
-Gözyaşlarının sildiği gönül harabelerimde şiirler yetişiyor aşka.
Aşk, şaire okşanmış bir bebek gibi geliyor.
Ağladıkça ben duymadım. Hiç hazır değilim senin için ağlamaya.
Aşk senden tanıdık gelmişti.Damlaların kadar göz rengini tümlerdi acılar. Deli zaman çılgın bir gidiş projesi sunuyordu.
- Sesini duyamadıkça,sarılmadıkça ben ağlarım dize sonlarında.
'O, artık kendini biliyora ithaf'
sağsan yalnızlığımı
emzirsen özlemlerimi özünden
içsek seni ta benden, ta sevdiğim senden
Sevdanın mantık tepelerinde duyulama bulutları
Kıraç hislerin utançsız amaçlarını taş bağrına serer
doğumu ertelenmiş gelişlerin hilalinde önce şavkın sobeler beni
susuz aşk mevsimlerinin tek arzulu umuduna udi çalıyorken
içimde toy huyların tayı duçar adımlar ezberliyordu
Aylardan aralık
Günlerin son demi
Saat...
Saat beni sen geçiyor. Hayat durmuş, aşk on ikide; ama sen yoksun .
Bu yıl da yine sensiz, yine hüzne bebek
Sana ağlıyorum gel sustur bu aşk bebeğini.
Ab-ı hayat’ım, derd-i aşkıma akmıyor. Sözlerin ucunu keskinleştirdim, seni kesmek için aşka. Giyotin kızgınlıklarına karşı kendimi savunmak demindeyim.
Bu tümcelere sığmıyorsun, bu sözcükler anlatmıyor meramımı.
Bir papatya olmanı istedim.Tek sayıp atmak istedim sevgi toprağına.
Bir kardelen olmanı istedim. En zor, en teki, en imkansızı.Karlar altından çıkıp yarlar alemine gidişini izlemek isterdim beyaz beyaz.
-Bir gül olmanı isterdim, ikimiz gülerken en kızıl rengin kokusunda bana uzanan ellerinde hayata atılmak için.
Bir kaktüs olmanı istedim.Vahalarımın vavlarında esrik Leyla’lar beni baştan çıkardığında sineme batman için.
Yarınlar hiç sevmeyenlerin buramlarında güne ötredir
mutluluk dalından alınganlığın çiçek çiçek açılır çilelerime
çoktan koparılmış bir aşk gibi üşür tanelerin
ayrılık kokuyor bir tanem
Söyle hadi uzayan gecelere, acının çarmıha girişini
Söyle hadi son ömür sayfam var ve bitmez
Yüreğinde olmanın yolculuğu biter yoluma. Biraz ten ilişik tinler sunar sualsiz kalışın.
-Sana gelmenin gereğinde gergeflerim zincire vurulur.
-Bir ‘ben’ arayışı kendini arar.
Saklılarımda kalan coşkuların isimsiz akışını tümler ruhumun tümsek aynaları.
-Seni aşka kaynatır başkalaşımlarım.
Mutluluğun yabancı dilinden beni anlatır anlatılamayanlar. Sen bir güle kadın olup ruhumun nadasında yaşanmaya aşina demler büyütüyorsun.
Nefes nefes acının filminde oynadım seni.
-Yokluğuna buladım varlığından kalan her demi.Ulandın, sulandım, bilendim, uslandım, aklandım,paslandım ama sensizliğe yenilmedim Dara.
-Bölük pörçük senden kalışların yamaladığı amaçların yamacındayım. Senin taş bağrına aşklar taşıyorum.
Canım ile cananıma can katılışın yalnızlık törenindeyim. Senin nutkunu okuyorum davudi sesimle.
-Ey sevenler,
Ey beni de sevenler,
Terk Edişin Arzulanış Irmağı Akar
Kafları kovalayan koşuşlarımda yelelerimi y/ellere verdim.
-Uçtum zamanın kuş olduğu sensiz her deme. Kırılmış bir yüz, fotoğrafları ağlatıyor. Çekilmez oluyor her şey.
- Son sözünün yaprağı güzüme melali kitap oluyor.
Söz görmezliğin sakıncaları yüreğimi yırtıyor. Farkındalığın turfandasında içsel hezimetlerime hizmetçi oluyorum.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!