Hayrettin Taylan Şiirleri - Şair Hayrett ...

ruhun resmini yapar gibi geldim sana
bu son gidişinin ininde aşk bulundu
istemenin ummasında
sana yüzüyorum alil acil
sıcak tut suların hislerini
dalgalarını gezdir hülyalarımda

başkası olmayacak başkasında
şans şansa aks
aktığın ak
bitirdiğin kalbinde / n
çalındı
ne(Y) çalındı

Sensiz gecen her anım kapkaranlığın karası
Yitirilen bir yürekten satın aldım güneşi
Karşılaşmalara ayırdım tüm gün(düzleri)
Dün dünyam/dün
Artık bilindik hislerim mevsimiyim
Esir ve esrik tutkular devşirdim dem-i bezmi benside

Yeni ç’ağrılara merhemin var mı? Şifayı kapatan sözlerinden sonra meramlarıma ilaç olacak gözlerin nerde?
-Nerdesin kutupta buzlar üstünde düşerken düşlerimde saklı kalan , aklımda tünemiş yürek serçesi.

-Kekeme kalmış hasretlerin buzul ç’ağındayım.Sana şiirler yazdım buzun üstüne, yüzün üstüne, gelemeyişin sırtına.
-Söyleyemeyecek kadar tedirgin sözcüklerim vardı. Andersan Masallarının ve Kopenank’ın hatta Danimarka’nın sembolü “denizkızına “ sarıldım.
Denizkızı, çıplaktı, heykeli 150 milyon avro … Sarıldım.

sen aysberg
ben çölleşirim
anlaşmalı sevgilim
geceme yastık yaptığım
yuregıme pay biçtiğim
tinsel sevgilim..

*Saklambaç hiçliğin içinde, hoşluğun ebe. Şimdi seni bulmanın deryasında önce damlalarında sobelendim.
*Kimsesiz dalgalar sardı peşi sıralarımı. Köpüklerin dilinde sözsüz
gemiler yürüdü yüreğimde.Islanmış bir geleceğin egoid sınırındayım.
-Sanrılarını şanslara bırakmış derin sızıların ismi oluyorum.İsmimin önünde nazlı bir güzel olarak nitellerini serdikçe bir sıfat tamlaması olarak büyüyecek sevdamız.Sıfatları çıkarsak ben kalır belki; ama senden kalanlar o benin içinde kaldıkça o sıfatına hasret kalır yadım.

*Beklentisini sırlarına bırakmış olağan bir aşk şüphelisiyim.Tutukladılar seni seviyorum diye.

İçimde ıslak bir şehir büyür göz yaşlarınla
evsiz özlemlerin penceresinden bakıyor aşk
Tozlu yollarına özümden uyanışlar karışıyor
yıkık tabuların sularınsa susuyorsun bıraktığın gibilere
kutbuna yakın utkun acıların buzul oluyor
şato gibi büyük huzurlar yaşıyor sensizlikte

Söyle bana bu uzun ayrılığın sebebini, kulaklarından sesim silinmeden..
akışkan bir halin saati oldum an durdu sen geldin
özlenendim, anı kollamadım, yüreğinden akanı dinledim geldim..

gelişinde huzurun huşusu vardı gelmelerindeyim
kıyım yumuşacık, sonsuzluktan alır deniz meltemini,

Cemreler düşmüş,düş kanyonlarına,ıssızlığın ıslığı beni sana götürür.Bilinmezliğin en bilinmez mutlarında yüzerim, kaybolurum,kayıplarında. Sahi senin asıl beninde bir ben var mı?
Alışkanlığım olmuş bir sevme fosilinde aylar geçti hala sen diyorsam nedeni acep ne düşündün mü? Turuncu bir çiçek kıskanır gülüşlerini, aklarım seni tanınmaz hislerimde.Hüsranlarımla, hazırlarım arasında hazır bir umut sunarım,susarım sunaklarında seni içerken.
Çiğnerdin yaşanmış acıların ceninlerini, hatalar büyümeden gitmeleri öldürürdün.Oysa hayat gitmek kadar öylesine edilen bir çocuk kakası değil gülüm.
Beklemenin ocağında aşk kaynar, gelişlerin kıblesinde iki rekat namaz kılardı ali cenap ruhumuz. Güneş sessizce terk ederdi adım attığın her yeri; oysa seninle üstünde güneş batmayan huzur imparatorluğu kurmuştum.Kurların belirlerdi mutluluk borsamızın günlük seanslarını
Yüreğimizin ısısı ,sevgimizin jeotermal enerjisi doğal olana doğru yerli kumrular beslerdi. Biz seninle kumru olmuştuk,hayatla kumar oynayarak.
Gecenin kayıpları okunurken minarelerden,gitmeler ibadetine giderdi.

Karışımlarımızdan alışmalarımızın alışımı denkleşir

sen payda olursun arzumun ben pay

elde var zevkin dönencesindeki son saliselerin bitmeyişi