Hüzzam Faslı Şiiri - Murat Avcı Ozan

Yârim, ben bu derde lâyık olacak
Ne yaptım, ne ettim anlayamadım.
Sinemi derinden yaralayacak
Bu hançer nedendir, anlayamadım.

Yalancı dostların meclisi tuzak,
O yerde tövbeler şaraba uzak...
Lütfedip eğil de gözlerime bak,
Görmeden vurmana inanamadım.

Ben vurma dedikçe vurursun daha,
Dilimde ne gezer şuh bir kahkaha?
Bir hüzzam faslında girdim günaha,
İnan gözyaşımı durduramadım.

Bezmimi yâd elde kurdurur muyum?
Sâkiyi pervane oldurur muyum?
Kadehimi sensiz doldurur muyum?
Bu hicran hâlini kaldıramadım.

Tavrımı bilirsin gelince aşka,
Bilmem ki bir bilen var mı ki başka?
Derin bir of çekip baktım da ufka,
Acımı göğsüme sığdıramadım.

İçimden göklere kalkan kafile,
Bana hicret gelir, sana nafile...
Sönmeyen bir dertle döndürdün küle,
O koru bir daha yaktıramadım.

Sevdama fanilik mührünü vurdun,
Ruhuma ateşten kafesler kurdun.
Gönlüme sormadın; neresi yurdun?
Konduğum mekanı tanıyamadım.

Okudum ye's ile kendimden geçtim,
Hicran pınarından zehrini içtim.
Anladım gözünde zaten bir hiçtim,
Hiçliği varlığa erdiremedim.