Annemin hastalığında yardımcı roldeydim…
Bugün ise hayatın sahnesinde başrol bana düştü.
Etrafımdakilerin neler hissettiğini çok iyi biliyorum. İnanın, beni hastalıktan çok, onların gözlerindeki hüzün yoruyor.
Ama isyan etmiyorum…
Çünkü biliyorum ki; onlar benim için var, ben de onlar için…
Ve biz, her şeye rağmen, birbirimize sımsıkı tutunarak, umudu yüreğimizde büyütüyor, hayatı sevmekten asla vazgeçmiyoruz.
Kayıt Tarihi : 3.08.2026 23:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!