Annemin hastalığında yardımcı roldeydim…
Bugün ise hayatın sahnesinde başrol bana düştü.
Etrafımdakilerin neler hissettiğini çok iyi biliyorum. İnanın, beni hastalıktan çok, onların gözlerindeki hüzün yoruyor.
Ama isyan etmiyorum…
Çünkü biliyorum ki; onlar benim için var, ben de onlar için…
Ve biz, her şeye rağmen, birbirimize sımsıkı tutunarak, umudu yüreğimizde büyütüyor, hayatı sevmekten asla vazgeçmiyoruz.
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta