EVLİ 2 KIZ ANNESİ
Bazen kızardım benim gibi düşünmediğine,
Bazen de beni düşünüp,benden habersiz benim için yaptıklarına
Nereden bilecektim,senden sonra bu kadar yalnız kalacağımı
Onca yıl geçti Herşeye alıştım da,her gün,seni bir önceki gün kaybetmişim gibi uyanmaya alışamadım ANNEM
Her derde ilaç olan zaman,
Bir sensizliğe çare olmadı, annem.
Ne kadar güçlü görünsem de,
Sensizlik en zayıf yanım oldu, annem.
Özlemin bir volkan gibi,
İçimde coştukça coşuyor.
Yaşım kaç olursa olsun,
Etrafım insanlarla dolsun.
"Anne" diyen yavrum olsun,
Senin yerin dolmuyor.
Hep bir yanım eksik,
Bir gün gelecek iki kişilik çıktığımız bu yolda
Dört kişi olarak devam ederken birer birer uçup gidecekler
Acısıyla tatlısıyla kaybettiklerimizle ve yeni katılanlarla
Başladığımız noktaya geri döneceğiz elbet
Uçma sırası bize geldiğinde ise güzel anılarla hatırlanırız İnşallah
Kalbimi bir sefer kırın...
Sağlam kırın.
Eyvallah.
Unuturum,
Eskisi gibi olurum yanınızda.
Ama...
Aynadaki yüze bakıyorum bazen,
Yorgun çizgiler var, evet...
Ama vazgeçmeyen bir kadın da var o yüzde.
Bedenim bir savaş meydanı sanki bu aralar,
İçimde sessizce kanayan yaralar var.
Herkese yetişmeye çalışırken,
Kendime geç kalmış biriyim.
Başkalarını mutlu edeyim derken,
Kendimi mutsuz etmiş biriyim.
Sevdiklerim için her şeyi yapan,
Kendim için hiçbir şey yapamayan biriyim.
Orta şekerli bir kahve yaptım kendime.
"Anlat..." dedim yüreğime.
"Şimdiye kadar hep başkalarını dinledim.Bugün de seni dinlemek istiyorum."
Neyin var diyecek biri değil,
Yanındayım diyecek biri lazım
Varlığı sıkıntı verecek biri değil
Huzur verecek biri lazım
Boş sohbetler sıkar zamanla,
Sessiz muhabbet te lazım.
01.03.2009...
Annemin vefatıyla büyümeye başladım.
Sonra yavaş yavaş değişti mantığım;
Dünyaya bakışım,
İnsanları anlayışım...
Bir anda olmadı büyümem;




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!