Benim Yolum Şiiri - Meryem Çiftci

Aynadaki yüze bakıyorum bazen,
Yorgun çizgiler var, evet...
Ama vazgeçmeyen bir kadın da var o yüzde.
Bedenim bir savaş meydanı sanki bu aralar,
İçimde sessizce kanayan yaralar var.
Ama düştüysem de kalktım yine,
Kendi ellerimle, kendi gücümle.
Korkularım var, yalan değil;
Fakat umudum korkularımdan daha büyük.
Omuzlarımdaki bu ağır yük,
Bir gün hafifleyecek, biliyorum.
Ayağa kalkıyorum, çünkü kendime sözüm var.
Geçecek bu kış...
Önümde açacak baharlar var.
Adım Meryem.
Benim adım sabırdır, mücadeledir, inançtır.
İçimde taşıdığım güç,
En karanlık günlerde bile yolumu aydınlatır.
Yorulabilirim...
Düşebilirim...
Ama asla pes etmem.
Çünkü bu benim yolum.
Ben bu yoldan dönmem.
Ben buradayım...
Tüm kırılganlığımla, tüm gücümle.
Yaralarımla ama umutla.
Korkularımla ama inançla.
Ve biliyorum...
Bir gün bugünleri geride bırakacağım.
Geriye yalnızca verdiğim mücadele,
Ve kazandığım zafer kalacak.
Ben Meryem'im.
Dimdik ayaktayım.
Ve kazanacağım Allah'ın izni ile.