Zamanın İçinde Şiiri - Seyrani Göl

Bir gelirsin, bir de gidersin,
Hayat uzun bir yolculuktur
zamanın içinde.
Durakları belli değildir çoğu zaman,
ne başlangıcın sesi duyulur tam,
ne de vedaların ayak izi kalır.

Zaman, sırası geldikçe;
ağacı, otu, kuşu, böceği süsler durur.
Bir tomurcuğa baharı giydirir,
bir yaprağa sonbaharı yakıştırır.
Her canlıya kendi rengini verir,
sonra usulca geri alır.

Sen de bir parçası olursun bu anın,
rüzgârın geçtiği bir dal gibi,
ırmağın içindeki bir damla gibi.
Kendini ayrı sansan da bazen,
aynı göğün altında
aynı zamana karışırsın.

Sen iyi isen hep iyi karşılanırsın.
Bir selam olur dönersin insanlara,
bir gölge olursun yorulanlara.
Gönlünde kötülük büyütmezsen
dünya da sana biraz daha yumuşak bakar,
kapılarını biraz daha kolay açar.

Zaman bazen kucak kucak çiçek açar sana.
Sevinçler bırakır avuçlarına,
gülüşler serper yollarına.
Öyle günler gelir ki,
gökyüzü bile daha yakın görünür
ve insan yaşadığına şükreder.

Bazen de çiçeklerinden azık yapmış,
bir toprak anne çıkarır karşına.
"Her gelen biraz kalır bende," der gibi,
sessiz ve vakur bekler.
Hatırlatır ki insana;
çiçek de toprağa döner,
gölge de ışığa.

O vakit anlarsın;
ne geliş sonsuza dek sürer,
ne gidiş bütünüyle kayboluştur.
Hayat, emanet bir yürüyüştür sadece,
ardında bıraktığın iyilik kadar
uzun kalırsın dünyada.
S.GÖL