Hatıralar Şiiri - Kasım Kobakçı

Leyla süslerini, taş zeminlere saçtığımız,
Rüzgar esiyorken, sağlam camlardan kaçtığımız,
Gafilce kayarak, ırak vadiye taştığımız,
Ağlamak faydasız, maziye daldı hatıralar.
*
Bağdat akşamları, şık soframızda ışıldardı,
Gelen yolculara, şerbetler sunup şırıldardı,
Mukaddes çeşmeler, bereketiyle mırıldardı,
İhtişam saçar, dertli gönüllere şifa sunar.
*
Uzak diyarlara, Şam yollarını aştığında,
İpek kumaşlara, bürünerek yanaştığında,
Paha biçilemez, mücevherle karıştığında,
Tutunan canlar, merhamet hissiyle doluyordu.
*
Fena bakışlardan, gizleyerek sen set çekerdin,
Ufacık kuşlara, yaklaşır tarzda yem ekerdin,
Tozlar barınmasın, silerek daim ter dökerdin,
Kalbinin gizli, mahzenlerine mühür vururdun.
*
Şimdi masal kaldı, şu muazzam taş heykelimiz,
Hüsrana düşüyor, uzanıp tutan bedenimiz,
Söylemez şarkılar, mühürlendi hep lal dilimiz,
Yıkılan taşlar, kanatır durur sol yanımızı.