Haticem Şiiri - İlyas Payas

Bir gün konuşmamız lazım, Haticem.
Sana bunları ha dedim, ha diyeceğim.
Bir gece yarısı, mahalle arasında,
Eski elektrik trafosunun yanında.

Sağların ve solların,
Umutların ve dağların,
Sloganlarına şahitlik etmiş duvarın altında...
Konuşmamız lazım, Haticem.

Anlatmam lazım sana,
Sırtı nasır tutmuş bir hammalın yükünü,
Nefes nefese kalmış bir işçinin alın terini,
Ayakkabıcı Kemal Abi'nin dikiş seslerini.
Bir gece yarısı bükerek iç sesimi...
Bunlar anlatır ancak beni.

Konuşmak lazım, Haticem.
Ya da dağlarına konuşlanmak;
Baharın ve kışın,
Barışın ve savaşın şahidi olarak.

İçimde bir kavimler göçü toplanır.
Dağlarımda sesin yankılanır.
Karıştırır Avrupa'nın değil,
Aklımın içini dışını, her karışını.

Kalbim, kalbinde harp düzeni almış.
Gayri nizami bir harp varmış.
Bir avuç Çeçen mücahidin Budennovsk baskını gibi,
Umutla ölüm arasında seviyorum seni.

Dinlemen lazım, Haticem.
Ya da birazcık dinlenmen,
Gönlümün şark köşesinde.
Çok değil; birazcık... Sadece bir ömür kadar.

Eski bir Mısır piramidinde bulduğum sihirli bir lambasın.
"Dile benden ne dilersen." demiş gözlerin.
Ve ben özür dilemişim,
Güzelliğini sığdıramadığım için sözlerime.

Dönüp bir kez daha bakınca gözlerine,
İçimden bir parça kopmuş sanki,
Sihirli olmasa da şiirli dudaklarına.

Anlaman lazım, Haticem.
Anlatmaya gücüm yok.
İşgal etmiş sevdan topraklarımı,
Orta Doğu'ya demokrasi getiren Amerika gibi.

Basılmış tüm hükümet binalarım,
Ve yetim bırakılmış bütün vuslatlarım.
Guantanamo'da işkence görmüş gayretlerim.
Seni seviyorum ve hayret derim.

Hayret derim çünkü,
Rüyama gelmediğin gün yok.
Öyle bir gurbet ki olmadığın her yer soğuk.
Her yer soğuk, Haticem, üşüyorum.

Camların buğularında hayalini düşlüyorum.
Nasıl bir sevdadır, Haticem, hayal et.
Yokluğun çığlıklarıma sebep bir hayalet.

Avcısını kaybetmiş bir ceylanım, Haticem.
Artık kaçmanın da anlamı yok,
Yârden başkasına derdimi açmanın da.

Yani demem o ki, milyonların arasında bir garip yalnızlığım,
Bir tek senin çözebileceğin sessizliğim var.

Dünya bir gölgelikse eğer,
Sen altında dinlendiğim, sırtımı yasladığım çınarımsın.

Adım silinse yeryüzünden,
Sen diğer adımsın.

Gözümün nuru, ağzımın tadı,
Gönlümde hârımsın.

Bir nefeslik şu dünyada, gönlümün kârısın.

Haticem, gül yüzlüm,
Sen benim canımsın...