İnsanlık duygusu nerede derken,
Komşumuz yoksulsa biz hep üşürdük.
Bir yudum ekmeği bölüşüp yerken,
Bin yudum ekmeği tek'e düşürdük.
...türkmenkızı...
Yola çıkana ardına bakma derler ya
Canı pahasına bakmaz ardına
Sallanan eller kalır havada
Süzülen yaşlar
Can yakar çatlayan dudaklarda
Yıllar yıllar önce aylardan Eylül
Okul bahçesinde tanıştık Özgül.
İçten bir tebessüm sonra “Merhaba”
Ne ara ulaştık yirminci yıla.
Yüz yıllık destan diyorduk
23 Nisan gününde
Biz bu düşü hayra yorduk
23 Nisan gününde
Bu sevinçle dağlar aştık
Abdurrahim Karakoç'a
Selviye benzerdi inceydi boyu
Naif yürekli bir haldir Karakoç
Aşıklık ozanlık aile soyu
Şair makamında dildir Karakoç
Secdem önümde miracım
Affet beni "Ya Rab" affet
Affın benim tek ilacım
Affet beni "Ya Rab" affet
Şeytan önde yapar hamle
Yürek yangın yeri dil hare olmuş
Kimse anlamıyor bu nasıl lisan
Akıllar ziyanda hisler kör olmuş
Açlığa ne kadar dayanır insan
Çocuklar ölüyor sessiz sedasız
Bitap düşen ömür olur mu yalan
Hayalim haddini aştı bu gece
Sabrın tesvirini ruhuma salan
Gökteki yıldıza eşti bu gece
Ayyuka çıkmıstı bir defa adı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!