Herkes gitti, biz kaldık Zila!
Gidilecek günü bilmeye bilmeye
Beklemekte meziyet,
Ve beklerken, gidenlerin
Bizde kalan hatıralarını yâd etmekse
Zor zanaat...
Yüzümde çizgiler belirleşince
Çileyi sabıra ekliyor yıllar
Belim bükülüp de güçsüzleşince
Dermanım kaldı mı yokluyor yıllar
Gözyaşlarım ummanlara su taşır
Yaz bahar demeden diyarlar gezen
Ahvalini ömrünü soran dır dünya
İyiyi bırakıp kötüyle gezen
Kendini bilmezi yoran dır dünya
Saman alevidir bir anda geçer
Bilseydin
Kaç sevdaya hasret
Kaç ayrılığa gebedir bu yürek
Bilseydin
Gözyaşı değil
Eskiyen yanlızca bir yıl değil
Anılar hatıralar ve bizler
Sararan yapraklar gibi
Bir yıl daha düşüyor ömrümüzden.
Sana eskimiş diyemiyecekler doksan iki
İçimin acıdığı
Hatta kanadığı zamanlardır
Çoğu şiirimin doğumu.
İşte o yüzden
Acıdır,
Sancılıdır çoğu.
Bahar geldi
Bizim oralarda temizlik vaktidir Zila!
Sen git bir toparla
Geçmişe ait ne varsa.
Silkele zamanın eteklerinden
Bana onu hatırlatacak
- Biraz Sevinç Biraz Hüzün-
Yıllar sonra seni gördüğümde,
Gözlerimden dökülen yaşlar
Bir annenin
Kızını gelin ederken ki yaşları gibiydi; Zila!
Biraz sevinç biraz hüzün karışımı…
Yoksun ya
Güneş bile doğmuyor şehrime
Sevdan aklımı başımdan almış,
Götürmüş ulaşamadığım mevsimlere
"Beni üzenlerle
Bir daha karşılaşmak istemiyorum demişsin"
Seni üzen ben isem eğer,
Sen hele beni aklından çıkar,
Ben senin karşına bir daha çıkmam yar!




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!