Ömür geçer sen kendini ararsın
Olanlara sende şaşarsın inan
Hüznüne merhem bulup sararsın
Kalanlara sende şaşarsın inan
Devran döner zaman geçer ah ile
Tekdüze adımlarla çıkılıyor yokuşlar,
Yoruyor hislerimi bu güvensiz bakışlar.
Birleşiyor ruhumla düşünceli hislerim,
Bilsen ne çok sırrım var us'da sakla gizlerim.
Kâh ağlayıp kâh gülenler gelmedi
Gidiyoruz bir şiirin yolundan
Muzipliğin hâl yolunu bulmadı
Düşemedik savcı beyin dilinden
Yazan yazmış okuyan ne eylesin
Bir çocuğun elinde ki
Renkli balonlar gibi
Göz alıcıydı hayallerim
Sonra ne mi oldu?
Arsız bir rüzgarın
Hoyrat nefesiyle savruldu...
Sen vardın,
Efsunluydu gecelerim
Şimdi yalnızım..
Sensizim
Uyuyamam
Uyku haram edildi gözlerime
Acının ulaştığı son noktadan bakıyorum şu an hayata
Yaşanılan bunca hikayenin
Kahramanı ben değilmiş gibi
Öyle uzağım içimden geçenlere.
Güneş batıyor patika yolların kıvrımlarında
Sessizliğini rastlayamadım
Fani dünyanın
İklim iklim aradım oysa bıkmadan
Şehirde mi?
Kasaba da
Yoksa köyde mi?
Uludağ’ın bedenini saran
Beyaz bir gelinliktir
Zaman…
Duvağı başından
Hiç ayrılmayan.
Sen olmalıydın şimdi yanımda
Sen olmalıydın...
Köyümün buram buram nergis kokan havasında,
Ellerimde ellerin olmalıydı
Gün batımını seyrederken.
Huzuru aradım hep adım adım
Sesimi duymadın boşa feryadım
Bu karmaşık aşkın adı belirsiz
Sen bana sağırsın ben sana dilsiz
Gezdim sokakları öylece baktım




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!