Suların akseden sesini beynimde duyuyor,
Yağmur damlacıklarını gözyaşlarımla karıştırıyor,
Bütün benliğimle soğugu hissediyorken bile
Hayallerimde seni yaşıyorum...
...türkmenkız...
Son treni bekliyorum şimdi,
Artık kanadı kırık düşlerimin
Tadı yok gülüşlerimin
Avuç içlerime sıkıştırdım sevgilerimi
Yan cebime koydum hüzünlerimi
Boşluklar içinde dolaşıyor gözlerim
Karanlık çelikten daha sert avuçlarımda
Kaldırımlar buz tutmuş ellerim gibi
Kalbimde hüzün sonrası kalmış bir gariplik
Hatıralarımın baharında sen,
Yaşadık ömrümüzden
Azda olsa bir kaç gün
Umutla seyrettik
Her gün doğan güneşi
Mutluluğun ismini
Kaderimize yazdık
Nasıl arz edeyim bilmem halimi
Bu yürekte başka bir anım yok ki
Fani dünya denen bu garip yerde
Sen gibi arayıp bulanım yok ki
Külleri savrulan yürek yangınım
Bir sabah erkenden,
Sana gelsem diyorum.
Güneş değil ben doğsam odana
Şaşırsan..!
Rüya desen ilk anda
Saçlarım dalgalansa rüzgarda
Ayrıldı hüznün karanlığında ellerimiz.
Artık ne yazılacak,
Nede söylenecek söz kalmamış.
Yitirilmiş sözcükler,
Cümleler tükenmiş, çıkmıyor ağızdan.
Buz tutmuş gözlerdeki
Söylenecek sitem kalmadı
Yazılacak destanda...
Gözler hala beklemekte,
Umutla ve heyecanla...
Tüketmeden bu acı beni
Gel artık....
Yalnızlık almış beni avuçlarına
Bir canavar gibi yiyor bedenimi
Karanlıkla birleşen ruhumu
Aşkının vermiş olduğu ateş yakıyor
Yalnızım yine odamda
Duvarlar üstüme üstüme geliyor.
Kaderi değiştirme imkanı olsa
Sevgiyle kurardım yeni dünyayı
Razı gelmezdim yaşananlara
Bu günü,
Yaşamaya mecbur olmasam,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!