Hasret Divanı Şiiri - Sadık Kocabaş

Hasret Divanı:
Gözümden gizlendin, gönülden gitme,
Bitmez bu hicranın, sönmez çırası.
Beni el içinde rüsva da etme,
Derindir içimde hasret yarası.

Gülüp oynasalar dertli özümle,
Sırrımı sakladım sessiz sözümle.
Ağladım geceler boyu gözümle,
Gelmedi ömrümün beklenen yazı.

Umarım anlarsın bir gün halimden,
İsmin düşmez oldu garip dilimden.
Bir parça koptu da sanki canımdan,
Çalarım dert ile dilsiz avazı.

Gidenler dönmüyor, yollar kapalı,
Gönül bir meçhule rüzgâr kapılı.
Kaderin duvarı taştan yapılı,
Çekilir sinede talih karası.

Geceyi gizleyen sabaha erdi,
Gönül bu kapıda canını verdi.
Gözümün gördüğü o eşsiz yerdi,
Silinmez alından aşkın yazısı.

Yandım da kül oldum sevda narına,
Bırakma bu canı yalan yarına.
Sığındım pirlerin hak nazarına,
Kalemsiz Şair'in dinmez sızısı.*