Bana bahşedilen ömürden,
Son birkaç gününü yaşıyor gibiyim.
Bir avuntu arıyorum kendime,
Her gün başka bir meyhane.
Kırıyorum boşalan şişeleri,
Bir kırıntı dahi kalmamış teselliden.
Sen umutlarla avunurken,
Bir nefes arası sevincinde,
Fark edersin ki bitmiş gün.
Ne keder kalmış yüreğinde,
Ne müptelan hüzün.
Böyle divane hallerimin
Sebebiydi gülüşün.
Okyanusların derinliğindeki
Volkan misali,
Bir coşkundum,
Bir dingin.
Sıradan bir akşam.
Başım yılgın,
Ve yorgun...
Avuçlarımın arasında.
Düşünüyorum...
Acaba ne yapsam ?
Her şeyin farkındasın aslında...
Çetrefil hayatlar,
Bin bölük dimağlarda.
Her şeyde biraz sen,
Sen şems ile...
Yeknesak özlem düğümü,
Sen bana geldin.
Ben kendime gelemedim.
Oysa odam buz gibi
Yalnızlık doluydu.
Herkes birbirini bulurdu
Kimse kendini bulamazdı.
Girdim aşkın deryasına,
Yalnızlık bir durak imiş.
Baktım dünya arkasına,
Mülk dedikleri yalan imiş.
Ne dost kalır ne bir yaren,
Bir yangın misali düştün kanıma,
Her nefeste seni solur bu tenim.
Karıştı bakışın bakışlarıma,
Senden uzak kalmayı istemedim.
Gözlerin gözlerime değdiği anlar,
Bir şair hevesi ile doluyum şimdi.
Merhaba, dedim kendime, yeniden.
Daha çok dinler oldum, penceremden,
hayatı.
Bir şairlik hisse umar oldum her şeyden.
İnce eleyip sık dokuyorum her mısrayı.
Yürüyorum…
Mütemadiyen yürüyorum…
Deryalar ayaklarımda,
Başım bulut bulut,
Her yanım sevda…
Kendime yeni bir dünya kuruyorum.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!