MAH CEMALİN ISITIYOR YÜREĞİ,
GÖREN GÖZDE İZ KALMIYOR HÜZÜNDEN.
KUDRET KALEMİ VERMİŞ ONA AHENGİ
PINAR GİBİ NUR AKIYOR YÜZÜNDEN
------------
CENNET YEŞİLİ GÖZLERDEN YANSIYAN IŞIK,
Bakir ormanlar gizlenmiş
Kipriklerinin ardına.
Sağanak bakışlarının altında
Sırılsıklam olmuşum,
Ter mi, yoksa heyecan mı ?
Çırpınan şakaklarımda.
Giden sen misin
Ellerinde solmuş çiçeklerle
Dertler dizilmiş ardına
Mağrur adımlar çaresiz
Giden sen misin
Sensizlik,
İçimi seninle dolduran.
Sensizlik...
eskidikçe çoğalan,
Sensizlik, ve sessizlik.
Sensizlik kimsesizlik.
Ne yaptın sen böyle
Hiç mi ayrılık şiiri okumadın
Hiç mi sevda tanımadın
Aşkın büyüten hasretin
Ayrılık olduğunu anlamadın
Uzak tut gözlerini,
Değmesin yüreğime.
Sevmek istedim seni,
Ateş düşmedi gönlüme.
Ellerini verme elime,
Sevenlere imrendim.
Hep sevdim, sevilmedim.
Bir garip yetim gibi,
Yalnızlıktan inledim.
İnsanlar mı yabancı ?
Dedi kodu ile yüzemez,
Sevgi denen bu gemi.
Düşmeyelim dillere,
Sen beni bil ben seni.
Dostum dediklerin kuyunu kazdı.
Kır kadehleri ey gönül, bu son aldanış olsun,
Sana adadığım ne varsa, bir bir küle dönsün.
Her köşe başında beklediğim o sahte ışık,
Bu gece karanlığın derin kollarında sönsün.
Yetti artık gölgelerin ardında can çekiştiğim,
Sahili dolaştım bu akşam üstü.
Issızlığın ortasında buldum kendimi.
Dinleyenler yoktu artık,
Martıların sesini.
Ne simitçi çığırtkan vardı ortada,
Ne de yapışanlar paçana.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!