Zeymep Hüma (Balkızım a Akrostiş)
Zamanı bir sermaye gibi düşünme,
Ellerinde işle azimle bir iğne oyası olsun.
Yarınlara gül fidanları dik vazgeçme,
Ne kadar sert eserse essin poyraz,
ZEYNEP Hüma (Akrostiş)
Zevallinde ömrümüzün bir güneş gibi doğdun
Evveli ahir hayatımızın bir tesellisi oldun
Yeryüzüne inen bir melek gibi girdin hayatımıza
Nihayet sana olan hasretimizin hediyesi oldun
Ne çok gülerim
Zirveye çıktım diye
taşkınlık yapana.
Ama zirvesi kısa sürer
taşkınlıklarından...
Dengesini kaybdip
Bilirim Geleceksin Ansızın
Bilirim geleceksin ansızın,
Üzülmem bu hayatın bittiğine.
Belki de az sevinmek isterim
Sevgiliye kavuşacağım diye.
Zor geliyorsa yaşamak
Sev…
Sev birilerini,
Sev güzellikleri.
Sevdir birilerine kendini
Kopar nefret zincirlerini
Yokluğuna Üzülemez Olduk
(Merhum Bir Devlet Büyüğüne)
Yokluğuna üzülemez olduk,
maneviyatına yapılanı gördükçe
Neredesin ey HOŞGÖRÜ,
Neredesin ey SEVGİ,
Neredesin unutulan SAYGI,
Neredesin SAĞDUYU ve İZAN?
Yok mu bir yerlerde
Yüz gram VİCDAN,
Yoksa Mehtap Gözlerinde Hayalim
Yoksa mehtap gözlerinde hayalim,
Şarkılarda sözde arama beni.
Dilin anmıyorsa şimdi adımı,
Şiirde güftede arama beni…
Yoksan Var Olamam
Tutmuşum gecenin ucundan,
İlmik ilmik, iplik iplik sararım.
Mehtabın şulelerini
Saçın diye tararım…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!