Hasan Özünal Şiirleri - Şair Hasan Özünal

Tencerene bir kapak,
Sabahına tan, şafak,
Saçlarına tel tarak,
Olamadım gitti.

Bardağında serin su,

Gülerken ağlatırsın,
Ağlatırken güldürsün,
Sen bir ömürsün sevgilim,
Sen severken öldürürsün.

Naz ederken sitemkârsın,

Sensiz Bir Liste Yazıyorum;

Sensiz bir liste yazıyorum;
Önce hava,
Su, ekmek, güneş, toprak.
Sonra kitaplarım,

Sensiz Bir Ömrün Köşe Başında

Sensiz bir ömrün tam da köşe başındayım,
Yarına yürümek için, seni bekliyorum.
Bahar yaz geçti, sonbahar telaşındayım,
Yeni bir bahar hayaliyle, seni bekliyorum.

Sensiz Gönül Bahçem

Sensiz gönül bahçem yandı kül oldu gider,
Olsun, kalan bir tutam kor bana yeter.
Kor alevlenir küllerden bir gül daha biter,
Bu hasretlik var ya yangından da beter...

Yok bu akşam şarkıya türküye meylim
Şiirler uzak gönlümden.
İlham desen; esmiyor bir tutam bile
Çaresizim, neyleyim,
Sen yoksun…

SEN YOKSUN (Dilim dolaşıyor)

Dilim dolaşıyor,
Adını andığım kelimelerde…
Bir gerçek arıyorum ettiğin sitemlerde.
Seninle dolan,

Sen YÜCE bir DAĞSIN…

Karlar yağmışsa başına,
Apak olmuşsa saçların,
Fırtına eksik değilse başından,
Bir bent arkasında saklı ise gözyaşların,

Sessizliğin Sesi

En kıymetli yükü ile karaya vurmuş,
Çaresiz, sessiz bir garip gemi gibiyim.
Tarihten zamandan haberim yok,
Takvimi yırtmış, saati kırmış gibiyim.

Ses Ver Gül, Ses Ver Sümbül

Ses ver gül, ses ver sümbül,
Neden suskunsun lale,
Bir haber verin Leyladan…
Nerede?