Hasan Özünal Şiirleri - Şair Hasan Özünal

SEVİNME YAKTIM YIKTIM GİTTİM DİYE

Sevinme;
Yaktım, yıktım gittim diye,
Söndürdüm yangınını,
Soğutma çalışmasındayım.

Söylemeden de seviyor insan;
Dilsiz, kelamsız da seviyor…
Toprağın suyu sevdiği gibi,
Çölün vahayı sevdiği gibi,
Balığın suyu sevdiği gibi, seviyor insan.

Seviyorum Bu Karamanı

Seviyorum ben bu Karamanı

İçinde insanlar yaşamasa

Sevmek Nefes Almaktır

Sevmek nefes almaktır, yaşatır,
Sevilmek ise gönlü besleyen gıda...
Sevmek, ömrü sonsuz arttırır,
Sevilmek bir mükafat dünyada...

Seyirlik Dünya

Bir hayat yaşıyoruz ki
Tam Türk filmi
Herkes esas oğlan
Herkes esas kız

Şifa buldu hasta gönlüm dün yine,
Kilitlendi gözlerinin rengine.
Seyrederken sönük kaldı mehtap,
Başka bir dünya yaşıyordu gözlerinde.

Seni sevmek ruhumu saran bir rüya,

İlaç olsan almam artık, seni bedenime,
Kokunu sindirmem artık, ben kefenime.
Seni yaktıkça Leyla oldun, yaktın beni,
Elli yıllık dostummuş, başlarım kıdemine.

Katranında boğul emi, ziftinle ziftlen,

ŞİİR

Şiir duygulardan olur,
Gönül duyguları dokur,
Kalem duyguları yazar,
Kelam duyguları okur...

Şiir Gibi Duygulu

Şiir gibi duygulu manalı manalı bakma,
Bakış mısrası ile beni çaresiz bırakma.
Fırtına gibi es ama gönlümden akma,
Ateşini ver bana ama sakın beni yakma...

Şiirsin yarım kıt’alık
Şarkısın üç beş notalık
Senden bir cacık olmaz
Senden daha kıymetlidir salatalık

Üç adımda tökezlersin beş kere