Okyanustan Çıkmışken
Okyanustan çıkmışken,
Denizlere razıydım.
Artık kestim ümidimi
Gölden bile ben...
Oldu mu Şimdi?
Bir kristal kâseye koyup da sevgiyi sundun,
Sevgi ile ben Mecnun sen bir Leyla oldun.
Sevgin ile gözüm kamaştı, aklım karıştı birden.
Kendime bir geldim baktım ki sen kayboldun.
Olgunlaşmak
Hovardanın düşkünü
İpek giyer kış günü
Anlayamaz gördüğünü
Kabak gibi verir sürgünü
Olmadı İki Güzel Gün
Olmadı iki güzel günün peş peşe,
Zebanilerle tutulmuş her bir köşe.
Mutluluk karaborsa, kayıptır neşe,
Döne döne, dönek mi oldun Dünya.
Ömrüm Hazanında İse
Ömrüm hazanında ise
Bu Hasan'ın baharı sensin.
Küllenmiş alevler canlandı ise
Küllenen ateşin o harı sensin.
Ömrün Nakışı
Kaç mevsim gördü bu fani ömrümüz,
Kaç bahar, kaç yaz, kaç hazan, kaç kış
Öyle bir ağ ördü ki bu fani ömrümüz,
Mevsimleri işledi acı ile bu tene nakış.
Ömrün Son Baharında
Ömrün son baharında çıktın karşıma,
Oysa, takvim yazılırken her günde sen vardın.
Bahar da gül, yazda güneş, kışta sen kardın.
Gönlümü tanıdığım ilk günden beri,
Ömür Bitmeden Gitme
Ömür bitmeden gitme,
Hep kal gönlümde yaşa.
Bende ömürsün bitme,
Hep kal gönlümde yaşa.
Ömür Küpü
Bir küp dolusu ömrüm vardı
Üstüne bir küp mutluluk koydum.
Sonra bir küp dolusu umut
Ömür Törpüsü…
Kim bilir kaç asırdı benim ömrüm;
Ucundan kıyısından,
Alan aldı, çalan çaldı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!