Ey rüzgarlar rüzgarlar
Delisi, divanesi
Gül kokulusu
Bülbül nefeslisi
Sam yeli kadar kuru
Çam yeli kadar sislisi
Ormanda Festival
Merkep mektebe gitmiş de,
Anırmayı notalamış.
Çakal, yalamış mürekkep,
Çakallık diplomalanmış…
O Sensin ki...
O sensin;
Zindan geceme aniden doğan güneş,
Biçare ruhumu fetheden canan,
Tahtı boş gönül sarayıma bir eş,
Gülerken ağlatırsın,
Ağlatırken güldürsün,
Sen bir ömürsün sevgilim,
Sen severken öldürürsün.
Naz ederken sitemkârsın,
Sensiz Bir Liste Yazıyorum;
Sensiz bir liste yazıyorum;
Önce hava,
Su, ekmek, güneş, toprak.
Sonra kitaplarım,
Sensiz Bir Ömrün Köşe Başında
Sensiz bir ömrün tam da köşe başındayım,
Yarına yürümek için, seni bekliyorum.
Bahar yaz geçti, sonbahar telaşındayım,
Yeni bir bahar hayaliyle, seni bekliyorum.
Sensiz Gönül Bahçem
Sensiz gönül bahçem yandı kül oldu gider,
Olsun, kalan bir tutam kor bana yeter.
Kor alevlenir küllerden bir gül daha biter,
Bu hasretlik var ya yangından da beter...
Sen, Ben, Biz…
Ünlerim karanlıklara “SEN” diye
Ses döner yine geriye “SEN” diye
Canımı yoklarım her an “SEN” diye
Canım figan eder her an “SEN” diye
Sen Benim Bahar Kokan Narçiçeğimsin
Sen benim
Bahar kokan narçiçeğimsin.
Gözlerimde birikip
Toprağa düşen hasretimsin.
Senden Alırmış Bahar
Senden alırmış bahar güzelliğini,
Güller rengini ve kokusunu…
Yokluğun, kaybettirdi hayatın özelliğini
Ruhum, yaşıyor sensizlik korkusunu…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!