Pervaneysen bu aşka yanacaksın ey gönül!
Kül olmayı maharet sanacaksın ey gönül!
Ağlamak da nedir ki kanlı göz yaşı döküp
İki büklüm olacak hattâ kan kusacaksın
Ciğerini yerinden kendi elinle söküp
Küçücüktün, ancak tüyden ağırdın
Ne savunmasızdı hallerin Eylül.
Anne mi, baba mı, nasıl bağırdın?
Korkudan sustu mu dillerin Eylül.
Belki amca dedin belki de abi
Sen aklıma geldiğinde
Gözlerini özlerim ben.
Hasret sine deldiğinde
Gizlerini özlerim ben.
Etrafı bir hüzün sarar
Çek git diyor içimden çığlık çığlığa bir ses
Bir dert kanıyor sanki acısını gizleyip.
Ne iz bırak geriye ne mektup ne de adres
Bütün hatıraları aklından temizleyip
Çek git diyor içimden çığlık çığlığa bir ses.
Benzersiz şifadır sütü ninnisi
Sevgi ve merhamet doludur anne.
Dua yerindedir her temennisi
Cennetin değişmez yoludur anne.
Yatırır uyutur sallar dizinde
Sanki kanlı bir hançer ciğerimi yarıyor
Parçalanmış cesedim mezarını arıyor
Hadi bilmezmiş ateş ki nasıl yaktığını
Niye bilmez sevgili ya nasıl baktığını.
O kirpiğe kaşa, yüze hastayım
Akıllara zarar böyle güzellik
Sesini duymazsam o gün yastayım
Susma sen bir şeyler söyle güzellik.
Gelişin ilkbahar kışın üstüne
Sultan Dağları' nın eteklerinde
Sımsıkı sarılır bele Akşehir.
Hıdırlık en güzel en hoş yerinde
Bağrını açıyor yele Akşehir.
Ruhu dinlendiren bir pınar sesi
Ne mektubun ne bir resmin ne cismin
Olmadan da yaşamaya çalıştım.
Kederimin tek sebebiydi ismin
Efkârımın çokluğuna alıştım.
Can uğruna adanmaya meyilmiş
Arzu etmem bir gün beni anasın
Nerdeyim nasılım sorma artık git.
Açtığın yaralar bırak kanasın
Zehrini akıtsın sarma artık git.
Gülünce yüzünde güller açandın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!