Hasan Arpaci Şiirleri - Şair Hasan Arpaci

Yiğit erler deli derler,
Büyük küçük laf ederler,
Adam gibi çalışırsan,
Nazar edip gözle yerler.

Boncuk boncuk gözlerine,
Bir nazarlık takar mısın.
Nağme nağme sözlerine,
Türküler de yakar mısın.

Kalbindeki vadi toprak,

Bazı kadınlara şiir yazılmaz,
O kendisi zaten şiir gibidir.
Bazen kadınlara asla kızılmaz,
O tarumar olmuş şair gibidir.

Bazı kadınların nazı başkadır,

Gonca gülün saçı beyaz,
Kış gelince vurur ayaz,
Nazı çoktur nazlı biraz,
Hayat böyle akıp gider.

Bize halim şudur demez,

İnsanlara insandır diye bakarsan eğer,
Ne Alevi,ne Sünni,görmez ki kalbin gözün,
Yezid cana kıyarken bu dinin neredeydi,
Allah’a dön,Allah’a,bilinsin gerçek yüzün.

Hasan Arpacı,1987,Tokat

Mezarlara varıyorum,
Gidenlere soruyorum,
Gene aynı dönüyorum,
Akıl ruhu anlamıyor.

İbret olmuş yatıyorlar,

Ne bakanlar,valiler,gelip geçti buradan,
Ne vekiller gördük biz,nasip etti yaradan.
Makamını satanlar,dalkavuk,yalakalar,
Bu toprağı öptüler,teker teker sıradan.

02,08,2018,Adapazarı

http://dusunceuretelim.blogspot.com

Güneşteki,
Özgürlüğe bak.
Pervasızca her yere girip çıkıyor,
Gölgeler gibi.

Derdim bölük bölük turnalar gibi,
Uçanı gözünden vursam ne çıkar.
Kader girdabın da oyalar beni,
Ağlasam sızlasam sussam ne çıkar.

İçimiz bir başka dışımız başka,

Cahiller yurdun da alim bilinmez,
Cehalet, sefalet, sözle silinmez.
Ahlakı bitmişse eğer toplumun,
Dinin kıskacında mantık dirilmez.

Nedamet çarkının suları akar,