Hasan Arpaci Şiirleri - Şair Hasan Arpaci

İntikam;
İradenin ahlaka kini,
Kinin iradeye nefretidir.

Düşünce;
Aklın kaynağı,

Hayalleri kur bakayım,
Bir gün gelip öleceksin.
Hayrı şerre yor bakayım,
Bu dünyadan gideceksin.

Sanma sakın ecel gelmez,

Gönlümde ki toz toprak,gözlerimi kör etti,
Gururum zindanlar da,şeytanları pir etti.
Hasan;hakka dönersen,kurtuluş oradadır,
Çevrendeki yamyamlar kalbine kibir ekti.

Hasan Arpacı,2010,Üsküdar

Bu kadar hüzünlenme ey gönül;
Bir gün seni alırlar,
Bir makama koyarlar,
Adam diye sayarlar,
Yıldız gibi yanarsın…!

Kibirli insanlar:
Servetlerinin ,
Makamlarının ,
Dostlarının ,
Gururlarının ,
Tepesine çıkıp bakarlar…

Ehli müslim birisi fikir beyan eylemiş,
Kıçında donu yoktur,oldu müşteri demiş.
Bilsin mendebur herif,rızkı veren Allah'tır,
Ona da layık görmüş böyle bir makam vermiş.

2017,Üsküdar

Bu gün de ormancı çağırdı beni,
Söyledi fidanlar kesilmiş diye.
Potansiyel suçlu sensin dediler,
Nesil’den nesil’e geçermiş diye.

Mezar taşlarına destan yazarlar,
Melek gibi kul ‘muş diye bakarlar,
Bu kadar değerli insan vardı da,
Acaba dünya da neler yaptılar.

Mezar taşlarında ibret okursun,

Akşamları yıldız gibi,
Doğsam bile kim bilecek.
Sabahları yağmur gibi,
Yağsam bile kim bilecek.

Derviş gibi ağlasamda,

Kimdir bu yürüyen garip ihtiyar,
Diye sordum akşam nedir bu hali.
O bazen güler de çok zaman ağlar,
Kara bulut gibi genel ahvali.

Elinde çantası sırtında ceket,