HAYAT DEDIĞIN BIR SU
Gidenleri bir düşün,ömürden bir gün düşün,
Yarına varacaksan,yarını bu gün düşün.
Bir evin,
Babası olacağına,
Danası olsaydın…
İki defa üzülürdün;
Ya kurban edilirken,
Ya da
Bir kağıda yazsam seni,
Ben gidince atılır mı.
Bir duvara çizsem seni,
Sanat diye satılır mı.
Bulutlara kilim kilim,
Bu ıssız sokaklarda,
Bir garip kedi gibiyim.
Bir yanda çığlık var,
Öbür yanda figan.
Sesler yorulmuş,
Gönüller viran,
Hayatım bir kitap içine sığsa,
Alıp defter kalem bir bir yazarım.
Gönül dünyasında bir yüce dağsa,
Çıkıp zirvesine gezip tozarım.
Lakin kalem bana biraz yabancı,
Beynamaz diye,
Herkesi tenkit ediyor.
Ama hep beni,
Namaz kılarak dolandırıyor.
Hayatımda bir kez,
Güneş her gün doğup her gün batsa da,
Yağmur yağmıyor ki bizim ovaya,
Dağ taş özlemiyle kalktık duaya,
Kırlarda çiçeğim solduktan sonra.
Kuzular üç doğmuş sütü bol vermiş,
Gören sanmış müslüman,her şeye etmiş iman,
Fakiri küçük görüp,güçsüze salmış ferman.
Tek eksiği dolara,Tanrı diye taparken,
Hayatı ya fırıldak,ya da bir sürü yalan...
Hasan Arpacı,2014,Üsküdar
Susayanlara su ver doya doya içsinler,
Sana da bir tas suyu elbet veren bulunur.
Acıkanlara ekmek,yemek ver ki doysunlar,
Senide bir gün gelir elbet gören bulunur.
Ben yoruldum gülüm artık kalamam,
İşte gidiyorum meçhule doğru.
Bu yolun sonuna artık varamam,
Hayat üçgeninden menzile doğru.
Zaman akıp gider kendi yolunda,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!