Hasan Arpaci Şiirleri - Şair Hasan Arpaci

Az konuşmak doğal insan halidir,
Çok konuşup, sakın kalpleri yorma.
İrfan sahipleri buna delildir,
Akıl bile şaşıp, kalır sonunda.

http://dusunceuretelim.blogspot.com

Yağmur yağdığında,
Başımda bir şemsiye.
Rüzgar estiğinde,
Kafamda bir bere.

Sıcaklara dikkat eyle,
Güzelliğin bana kalsın.
Türkuaza şarkı söyle,
Ferasetin sana kalsın.

Azim ol, Kerim ol, sebil ol dostum,
Büyüğe saygılı hürmetkâr davran.
Küçüğe sevgidir bunlardan kastım,
Asalet yüceltir, olursun insan.

/

Aşığın duası yapar bahtları,
Yükseklerde uçmak doğrumu dersin?
Sevginin ahları yıkar tahtları,
Gönüllerden kaçmak doğrumu dersin?

Aşıklar dergahına,yeni bir yol bulmuşuz,
Erenler havasın da,bir de hemhal olmuşuz,
Sevginin şarabın dan,doya doya içelim,
Yobazlarla zındıklar,görsün nasıl kulmuşuz.

Bazen makamlar,
Bazen servetler,
Bazen zenginlikler,
Bazen aşiretler,
Bazen meslekler,
Bazen de,

Vicdanın kirlenmiş sokaklarında,
Uyuz köpek gibi yürümekteyim.
Acının can vermiş şakaklarında,
Erimiş kar gibi sürünmekteyim.

Kader beni alıp sellere katmış,

Sen uyanmadan önce,
Güneş bile doğdu.
Geçen hafta,
Çay içtiğimiz bahçede,
Çınar’ın tepesinde,
Seni gözlemekte.

http://dusunceuretelim.blogspot.com

Diyorsun ki,
Şiir karın doyurmaz.
Biliyorum can dostum,
Ben de,