Hasan Arpaci Şiirleri - Şair Hasan Arpaci

İnsan fani gelip geçer,
Ne ekerse onu biçer,
Biçtiğiyle birlik göçer,
Yalandır hep hayalleri.

Yere sığmaz göğe sığmaz,

Bu günlerde gene kırgın gibisin,
Yürüyüşün başka bakışın başka.
Zemheri de gelen salgın gibisin,
Masum gönülleri yakışın başka.

Her gün umutları güneşle diker,

Gönül havalanmak sorun değil de,
Nereye konarsın bana söylesen.
Hele kulağıma şöyle eğil de,
Paslı vicdanıma bir şeyler desen.

Fakiri görünce ağlar gidersin,

Siz,
Bir bahar mevsiminde geldiniz.
Hırçın, dalgalı bulutlar gibi,
Çekip gittiniz.

Oysa biz,

Kursağından haram girdi ,
Sezmedin mi aziz dostum .
Adaleti hukuk yendi ,
Duymadın mı aziz dostum .

Haram lokma yemeye gör ,

http://dusunceuretelim.blogspot.com

Kandil,bayram ve seyran,kutlayan selamdaşlar,
Kağıt,kürek ve lafla müslüman olunmuyor.
İslam demek;ahlakı,adabı yaşamaktır,
Yaşamayan toplumda,huzurda bulunmuyor.

http://dusunceuretelim.blogspot.com

Bir insanın makbulü;
Dindar olan değildir.
İnsan dediğin insan,
Bilgili,eğitimli,

Seni yaradan Tanrı,
Çok mükemmel yaratmış.
Hem de övülecek,
Güzellikle donatmış.
Fakat,
Ben seni sevmekle,

Dine inandıkça mutlu olurum,
Okurum,yaşarım huzur bulurum,
Yobaz hocaları görünce birden,
Tersim döner tersim çok üzülürüm.

Hasan Arpacı,1977,Ankara

Bende çayır çimen olsaydım keşke,
Her gün katılsaydım girseydim meşke,
Kuzular meleyib gelseydi şevke,
Huzura yol alan ceylan olurdum.

Yağmurla arkadaş sellerle kardeş,