Hasan Arpaci Şiirleri - Şair Hasan Arpaci

Sokakta garibi hor görme cahil,
Belki evliyadır belki kim bilir.
Bir yetim görürsen başını okşa,
Belki bir rüyadır belki kim bilir.

Kanadı yolunmuş karınca görsen,

Ömür bitti zaman bitti can bitti,
Köşkler gitti saray gitti han gitti,
Dünya durdu yıldız söndü şan gitti,
Hayat bakıp kaçtı kuş niyetine.

Hangi dağın gülü,sümbülüsün sen,
Bu naçiz mekana hoş safa geldin.
Hangi bağın dili,bülbülüsün sen,
Bu nafiz mekana hoş safa geldin.

Vatan için şehit olan gençlere,
Aldırmadan hoyrat hoyrat tepinin.
Kelleni vuracak hain güçlere,
Alkış tutup,selam çakıp sevinin.

Arpacı bu gençlik,bu halk nereye,

Ha baraka da öldün,ha kral sarayında,
Can çıkınca vücudun,mezarlık borsasında,
Semtin ayrı olsa da,topraklar aynı toprak,
Senin gibi zenginler,hep bunun kaygısında.

Hasan Arpacı,2017,Üsküdar

Ağustosta ekin biçer,
Kıyısında şarap içer,
Gök gürlese bana küser,
Hukuk bunun neresinde.

Sigarası anız yakar,

Yirmi yıl hayatımı, perişan edenlerin,
Alnına ayna tutup, içine bakasım var.
Bir nesil, bir inancı, yok edip gidenlerin ,
Topunu kazanlarda, kül edip yakasım var…

Sanmayın sakın, ahlar, kaybolup gidecektir,

Ömrümü kabus eden adaletsiz zalimler,
Hukuku hançerleyen kitap yüklü alimler,
Bu dünya ister dönsün istemezse savrulsun,
Ben den önce düşünsün haramzade sefiller.

Hasan Arpacı,2018,Üsküdar

İmam,dede,molla rehber olsada,
Affedecek yine Allah unutma.
İlahi dinler hep hükümler koymuş,
Kendin kural koyup sakın dayatma.

Cennette mavi gözlü, bakireymiş huriler,
Bizim din adamları, durmadan bunu söyler.
Lan bu din erkeklere, özel mi gönderilmiş,
Dört kadın hayalini, sakız yaparak çiğner.

Cahilliğin adına, din deyip uydurmuşlar,