Bir Ağustos böceği,
Gözümün önünden,
Pır pır uçup gidiyor.
Karşı daldan kalkan,
Rengarenk kelebek,
Gönlünde olanı harcayıp gitme,
Belki uzaklardan Timurlenk gelir.
Ürkek tavşan gibi dolanıp yitme,
Kartallar uçarken sana denk gelir.
Yazmakla çizmekle karın doyar mı,
Çiçekler açılınca,
Kırlara saçılınca,
İster sev ister kokla,
Renklere karışınca.
Aklını alıp gelsen,
Üsküdar sahilde beyaz martılar,
Martılar dan gelir hüzzam şarkılar,
Denizin de mavi mavi dalgalar,
Sevdiğimi sorup selam eyliyor.
Orta köy de cami gördüm, varınca,
Sevginin,
Çıldırmış haline,
Aşk denir.
Aşkın sofrasın da,
Meyveler yenir.
Çiçekler açar,
Senin resmini çizdim bir a dört kağıdına,
Bu resmi değişemem kimsenin tırnağına.
Ben giderim dünyadan, sen kalırsan geriye,
O resimle bu şiir kalır belki yarına…
H. Arpacı, 2016, Üsküdar
Hey yar…Sen şiir olup düştün ya kalemime.
Bende sevgi olurum; akarım yüreğine.
Rüzgârdan hızını, ay’dan nurunu alsanda,
Resmini çizeceğim orkide yaprağına.
Riya cüppesi giydim,sevgimi gizleyeyim,
Dedim amma göz yaşım,her şeyi berbat etti.
Rüzgara tembihledim,gizli kalsın demiştim,
Fırtınaya dönüşüp,kendince feryat etti.
http://dusunceuretelim.blogspot.com
Şimdi yatıyorsun kalkacak gibi,
Dünyalar hep senin olacak gibi,
Ömür var,ecel var,mahşeri sorma,
Servetin sahipsiz kalacak gibi.
Bana şiir yazma,
Deyip durursun.
Bakışların,
Beyaz bulut gibi.
Sözlerin,
Sonsuz umut gibi,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!